Showing posts with label අනං මනං. Show all posts
Showing posts with label අනං මනං. Show all posts

Wednesday, August 1, 2012

පොඩි උන්ගේ පිහිටෙන් රෙපා පාර්ලිමේන්තුවෙන් රාවණ යුගයට

අවුරුද්දකට අධ්‍යාපන චාරිකා දෙක තුනක් සැට් වීම පොඩි කාලයේ  පටන්ම රෙපාට අරුමයක් වුයේ නැත. ඒ රෙපාගේ මවු තුමිය පාසලක ටීචර් කෙනෙක් වීම හේතුවෙනි. රෙපා පාසල් යන කාලේ අම්මා ඉගැන්වූ පාසලෙන් යන සියලුම අධ්‍යාපන චාරිකා රෙපාට සෙට් විය. ඒ කාලේ සිටම රෙපාට කිලෝ මීටර් අදාළ නැත. කෙසේ උවත් දැන් අවුරුදු ගණනාවකින් ඔය වගේ ගමනක් යාමට රෙපා සැට් වුයේ නැත. මොකදැයි කියනවා නම් හැමදාමත් අධ්‍යාපන චාරිකා විනෝද චාරිකා අනම් මනං නම් කියාගෙන යන හැම තැනක්ම රෙපාට මෙලෝ රහක් නැති ස්ථාන විමමය. පහු ගිය අවුරුදු කිහිපයකම රෙපාගේ ජීවිතය ගෙවී ගියේ ලංකාවේ හැම අහුමුල්ලකම අවිදිමින්ය. දැන් ලංකාවේ එහා කොනට ගිහින් ආවත් රෙපාට ඒ ගමන නිකම්ම නිකම් සාමාන්‍ය සිද්දියක් පමණක්මය.


පෙරේදා දිනයේ ඔය වාගේ චාරිකාවකට රෙපාට නැවතත් ආරධානාවක් ලැබිණි. ඒ ගමනට සහභාගී වීමට සිටි  ගුරුවරයෙකුට හදිසි කාරනාවක් මත එම ගමන යාමට නොහැකි වීම හේතුවෙන් ඔහුගේ අඩුව පිරවිමටය. මේ වන විට රෙපා සිටියේ නැවත ජිවිතයේ කිලෝමීටර් නැති කර ගන්නේ නැතිව පාඩුවේ වැඩක් කරගෙන ඉන්නවා යන අවංක චේතනාවෙනි. නමුත් සිදු වුයේ වෙනකකි. අහෝ ඛේදයකි ඉරකි තිතකි. රාත්‍රි කාලය ගෙවී ගියේ නින්ද නොමැතිව සද කදුළු මිදුමකින් වැසිලාය. රෑ 12 පසුවනතුරු බුකියේ රස්තියාදු ගැසිනි. නිදා ගැනීමට කියා ඇදට වැටුනද  පාන්දර වනතුරු දෑසට ලගා නොවුණු නින්ද නැවතත් රෙපාගේ කිලෝමීටර් නැති කර දැමිය. පෙර දිනයේ චාරිකාව යාමට බැහැ කියූ රෙපා පාන්දර 3 වනවිට සිටියේ අවදිවී චාරිකාව යාමට සුදානමිනි...


පාන්දර නැගිට ගත්තත් චාරිකාව යාමට සිතුවත් කොහේ යනවාද මොනවා කරන්නද කිසිම අරමුණක් නැත. පහමාරට පමණ නිවස ඉදිරිපිටට පැමිණි බසයේ රෙපාද එල්ලිනි. දක්ෂිණ අධිවේගය හරහා බසය කොලොම්පුර බලා ගමන් ඇරඹිය. 
පිස්සු හැදෙනවාය දිනකට හෝ රෙපාද පාසල් ගුරුවරයෙකු වී ඇත. ඉස්කෝලේ යන කාලේ ගුරුවරුන්ට අප කොතරම් කරදර කර ඇතිදැයි රෙපාට වැටහීමට පටන් ගත්තේ ගෝල් පේසිය අසල නැවැත්වූ බසයෙන් පොඩි උන් එකා දෙන්නා බිමට බසින විටය. මුන් නම් කොල්ලන් නොව කොලු තාත්තලාය. සමහර උන් ජීවිතේට මුහුද දැක තිබුනේ ඊයේය. උන් මෙලෝ සිහියක් නැතුව ජිවිතේ පළමු වරට දුටු හෝ ගාන පොකුණ නරබන්නට දුවනවාය. කොහොමින් කොහොමට හරි ගෝල් පේසිය මුලින්ම ගියේ අසලම ඇති ලංකා බැංකු මුලස්ථානයටය. එතැනදී 28 වන මහලට ගෙන ගොස් පොඩි උන්ට මුහුද පෙන්නනු ලැබිය. කිරි පැකට්ටුවක්ද ලැබිණි. අනතුරුව ලේක් හවුස් ආයතනය නරඹා ගියේ පාර්ලිමේන්තුවටය.


කොපමණ කොලොම්පුරේ ඇවිද්දත් දියවන්නාව ඉදිරියෙන් කොතෙකුත් වාරයක් ගමන් කලත් කිසිම දිනක රෙපාට පාර්ලිමේන්තුව ඇතුලට යාමට චෑන්ස් එකක් වැදුනේ නැත. අද මේ පොඩි උන්ගේ පිහිටෙන් රෙපාටද පාර්ලිමේන්තු යාමේ චෑන්ස් එක සැට් වී තිබේ. පොලිස් මාමලාගේ පරික්ෂා කිරීම් වලින් අනතුරුව පාර්ලිමේන්තු බස් රථයක පටවා පාර්ලිමේන්තුවට යාමට ලැබිණි. පොඩි උන්ගේ පිහිටෙන් හෝ රෙපාද දැන් පාර්ලිමේන්තු පැමිණ තිබේ.

බසයෙන් බසින විටම දැක පුරුදු මුහුණකි. කිලෝ මීටර් නැති එකා කොහේ ගියත් දන්නා මොකෙක් හෝ එකෙක් සෙට් වේ. මේ සිටින්නේ එවැනි බුවෙකි.

 "හලෝ මචං උඹ " 


ඔහු මා හදුනා ගත්තේය. පරණ මිතුදම් අලුත් විය. බලාගෙන යනවිට යාලුවා රස්සාව කරන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේය.
පොඩි උන් පඩි පෙළ දිගේ නගිද්දී විදුලි සෝපානයෙන් ඉහල මහලට යාමේ චෑන්ස් එක ඔහු නිසා මටත් මා සමග අහල පහලින් සිටි කිහිප දෙනෙකුටත් සෙට් විය.
නරඹා පහලට පැමිණෙන විට යාලුවා අතකින් පාර්සලයක්ද රැගෙන පැමිණියේය. 


"මචං මෙතන පාර්ලිමේන්තුව ගැන පොත් සෙට් එකක් තියෙනවා. ඉගන ගන්න උන්ට ගොඩාක් වටිනවා ගනින් "
 ඔහු මට පාර්සලය දිගු කළේය.


පාර්ලිමේන්තුව ගැන ඉගනීමට මට කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැත. නිකන් දෙනවා නම් දෙමල පත්තරේ හෝ ගත යුතුය.
 මට වැඩක් නැති උනත් කවුරුන්හෝ ඉගන ගන්නා කෙනෙකුට මෙය ලබා දීමටවත් හැකි නිසා මම පාර්සලය තැන්කුවක් සමගින් භාර ගතිමි.


කොහොමින් හරි ඊළගට කට්ටිය ආවේ නෙලුම් පොකුණ බලන්නටය. නාට්‍යයක් නැරඹීමට නොහැකි උනත් රගහල තුලට ගොස් වටයක් ගසා ඉහලම මාලයට නැග බිමට බසින්නට පමණක් ලැබිණි. 




ඊළග ගමනාන්තය එතනම එහා ඉඩමේ තිබු ජාතික කෞතුකාගාරයයි.  ඔතන නම් රෙපාට අමුතුවෙන් බලන්නට කියා දෙයක් ඇත්තෙම නැතිය. ගෙදර වගේ වෙච්ච පොට් එක. ඒත් මොනා කොරන්නද? නිකම් හම්බ වෙන ටිකට් එක අපරාදේ නිසාම ඇතුල් විය. අමුතුවෙන් බලන්න කියලා  දෙයක්ද නැත. නිකම් කැරකෙමින් සිටින විට රෙපාට මි ජයා මැති තුමා මතක් විය.


රෙපා පැමිණ ඇත්තේ අපේ ඉතිහාසය සම්බන්ද ස්ථානයකටය. මෙහි අනිවාර්යයෙන්ම රාවනා රජ තුමාගේ කිසියම්ම හෝ භාණ්ඩයක් තිබිය යුතුමය. අප රාවණා පරපුරේ හෙළුවන් වෙමු. රාවනාභිමානය රෙපාගේ ඉහින් කනින් වැගිරීම ආරම්භ විය. මෙතක් පටන් මේ පොස්ටුවද හෙලුවෙන්ම වැනෙනු ඇත.


කටුගෙයැ පුරාම සෙවුවත් මේ රෙපානන්ට රාවණාවන්ට අදාළ කිසිම පුරාවස්තුවක් සොයා ගැනීමට නොහැකි විය. රාවණාවන්ගේ ඉතිහාසයෙන් බිදක් කටුගෙයින් සොයා ගත නොහැකි වූ සොවින් පිඩිත වෙමින්ම රෙපා කටු ගෙයින් එලියට බටුහ.


සොවින් එලියට බට විටම රෙපාගේ නෙත ගැටුණු දසුන් රෙපාගේ සිත ආනන්දයෙන් ප්‍රඥාවට ගෙන ඒමට සමත් වීයැ. අනිවාර්යයෙන්ම මේවා නම් රාවණා යුගයේම භාණ්ඩ විය යුතුයි කියන සිතුවිල්ලම රෙපාගේ සිතුවිලි සියල්ලම කලම්බා ප්‍රීතියෙන් මනමත් කලෝය.





මේවා යම් කිසි සොයාගත් යුගයකට අයත් පුරාවස්තු නම් කටු ගෙය තුල අදාළ යුගයට අයත් කුටියක තැන්පත් කර ප්‍රදර්ශනය කල යුතුය. නමුත් මේවා එසේ නොවේ. නිකම්ම අව්වට වේලෙන වැස්සට තෙමෙන ආකාරයට ඔහේ දමා තිබේ. මෙය තනිකරම මේ පුරා වස්තුන් විනාශ කර හෙළ තාක්ෂනය වල දැමීමට සිදු කරන ලද ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණයක් බවත් ඉතාම පැහැදිලිය.

සුද්දා ගුවන් යානය නිර්මාණය කලේ රාවනාවන්ගේ දඩුමොනර තාක්ෂනය කොපි කර බව පසුගිය දිනක වගපුර්නිකාවේ මි ජයා මහතා පැහැදිලි කර තිබුනා රෙපාට හොදටම මතකය. එසේ නම් දැන් මේ විනාශ වී යාමට දමා තිබෙන්නේ රාවනා යුගයේ තිබු හෙලිකොප්ටර් දඩුමොනරයක සුළං පෙත්තක්ම විය යුතුය.

තව දුරටත් මේ මහා විනාශය බලා සිටිය නොහැක. වහාම මේ මහා විනාශය නතර කල යුතුය. රාවනාවන්ගේ හුලං පෙත්ත මෙසේ විනාශ වී යාමට කිසි සේත් ඉඩ දිය නොහැක. වහාම මේ විනාශය බොගයේ පෝස්ටුවක් ලෙස කෙටිය යුතුය. රාවන හිතෙයිෂි හෙලුවකු වශයෙන් බොග දමා  රාවනයන්ට හිතැති හෙළුවන් සියලු දෙනා එක් රැස් කර මේ මහා විනාශයට එරෙහිව පෙළ ගැස්විය යුතුය.


නමුත් මේ මොහොතේ බොග දැමීමට ලැපා ලග නැත. තවත් ප්‍රමාද විය නොහැක. වහාම බසයට නැගුනේ හැකි ඉක්මනින්ම නිවසට ඒමටය. මා හට උවමනා වේගයෙන් බසය ධාවනය නොවේ. කෙසේ හෝ නිවසට පැමිණෙන විට රාත්‍රී 11. 30 පමණ විය. වහාම ලැපා ලගට ගෙන බොග දැමීම අරඹන ලදී. පෙරදා රාත්‍රීයේ නොමැති වූ නින්ද ගමන් මහන්සිය සමගින් රෙපා සොයා ආවේය. අවදි වනවිට පට්ට දහවල්ය. එවක්‌ පටන් බොග දැමිණි. ආරම්බය එක් පසකය අවසානය තවත් පසකය. මේ දිනවල කිලෝ මීටර් නැති රෙපාගේ මීටරය නම් පොඩ්ඩක් අවුල්ය. සමාව දෙන සේක්වා.


හෙලුවනි අවදිවවූ....


රාවණ යුගයේ පුරාවස්තු විනාශය වලකා ගැනීමට පෙළ ගැසෙවූ...


සැමට ශ්‍රී රාවණ සිද්ධම්෴ 







Wednesday, June 20, 2012

තවත් එක ආදර කතාවක් නොවේ 3 (අවසානයක්ද නොවේ).....

1 කොටස


2 කොටස 


 කියෙව්වේ නැත්තම් කියවලාම එන්න





"නිසංසලා"

ජිවිතේ කවමදාකවත් දකින්න බලාපොරොත්තු නොවුන දසුනක් නිසා මොනවා වෙනවද මොනවා කරන්නද කියලා තේරුනේ නැහැ. බලාපොරොත්තු නැති තැනක වෙලාවක සමන්තව මේ විදියට මුණ ගැහේවි කියලා නිසන්සලත් කවමදාකවත් හිතුවේ නෑ.

"ඉතින් කොහොමද සමන්ත කාලෙකට පස්සේ දැක්කේ මේ කොහේ යන ගමන්ද?"

නිසංසලා කතාකලේ කාලෙකට පස්සේ මුණ ගැහුණු හොදම යාලුවෙකුට වගේ. සමන්තටත් යාලුවෙක් වගේ කතා කරනවා ඇර වෙනසක් පෙන්නන්න හිතුනේ නැහැ.

"මේ මගේ මහත්තයා ප්‍රදීප්"

නිසංසලා ප්‍රදීප්ට සමන්තව අදුන්වලා දුන්නේ ඉස්කෝලේ ඒක පන්තියේ හිටපු යහළුවෙක් හැටියට. වෑන් රථයේ සිටි අයත් බැහැලා ඇවිත් කදු වැටියකින් වට වෙලා තිබ්බ නිස්කලංක සුන්දර ස්ථානයක පිහිටලා තිවිච්ච කඩේ අවට සිරිය නරබමිනුයි හිටියේ.

නඩේ හිටපු පිරිසගෙන් නිසංසලා ගේත් සමන්තගේත් අතීත කථාව දැනගෙන හිටියේ අකිල විතරක්ම වෙච්ච නිසාවෙන් කාලෙකට පස්සේ මුණ ගැහුන පරණ යාලුවෙක් විදියට වෑන් එකේ හිටපු අයටත් නිසන්සලාව අදුන්වලා දෙන එක ප්‍රශ්නයක් උනේ නැහැ.

නිසංසලාගේ ස්වාමියා ප්‍රදීප් තමන් මෙතුවක් කාලයක් හිතාගෙන හිටියට වඩා ගොඩාක් මනුස්සකම් වලින් පිරිච්ච යහපත් මනුස්සයෙක් කියලා සමන්තට දැනුනා. ප්‍රදීප් වාහනේ ලගට ගිහින් හැමෝටම කතා කලේ එදා ඉදන්ම දන්න අදුනන කෙනෙක් විදියට. සති අන්තයේ දවසක් නිසා නල්ලතන්නියේ උයන්න නවතින්න තැනක හොයාගන්න අමාරු වෙන නිසා මෙහෙන්ම උයා පිහාගෙන නාලා කාලා ගියොත් හොදයි කියන ඒක තමා නිසන්සලාගේත් ප්‍රදිප්ගේත් අදහස උනේ.

ආගිය තොරතුරු කතා කරලා පහල තිබ්බ ඇල පාරට ගිහින් නාලා එතැනින්ම උයාගෙනත් කාලා එතනින් පිටවෙනකොට නිසන්සලාගේත් සමන්තගේත් අකිලගේත් දරු පැටවූ ටිකත් මේ වෙනකොට හොද මිතුරන් පිරිසක් බවට පත් වෙලා තිබ්බා.

නල්ලතන්නියට එනකොට හොදටම හවස් වෙලා. ප්‍රදීප් කිව්වා වගේම නල්ලතන්නියේ තිබුනේ කිට්ටුකරන්න බැරි තරම් වාහන තදබදයක්. මගදීම කාල නාගෙනම ආව නිසා වාහනෙන් බැහැලා එහෙම්මම කන්ද නගින්න පටන් ගත්තත් සිරිපා කරුණා කරලා ආයෙත් පහලට බහින කොට පහුවදා දවාලත් පහු වෙලා තිබුනා.

කොහොම හරි සදුදා උදේ පාන්දර වෙනකොට සාර්ථක වන්දනා ගමනක් අවසන් කරලා සමන්තලා ගමට ආවා. ගමන් වෙහෙසයි කන්ද නැගලා තියෙන මහන්සියි නිසාම දරු පැටවූ දෙන්නයි සචිනියි මේ සතියේ ගමේම නවත්තලා සමන්ත කොළඹ ආවේ වැඩ කටයුතු රාශියක්ම ගොඩ ගැහිලා තිබ්බ නිසා.

කසාද බැන්දට පස්සේ බොහෝ දුරට අඩු කරලා තිබ්බ අරක්කු සිගරට් දෙක මේ සතියේ සමන්තගේ තනිය මකන්න ආවේ සමන්තටත් නොදැනිමයි. රෑ පුරාවටම අරක්කු එක්ක හිටපු සමන්තට උදේ පාන්දර නැගිටින්න හදද්දී ඔලුවට දැනුනේ මහා බර ගතියක්. එහෙමම ඇදට වැටිලා නිදාගෙන හිටපු සමන්තට ඇහැරුනේ දුරකථනය නාද වෙන හඩට. සමන්ත එහෙමම ගිහින් දුරකථනය එසෙව්වා.

"ගුඩ් මෝර්නින් මගේ සුදු මැණිකේ"

එහා පැත්තේ කට හඩට සමන්තගේ වෙරිමත නැති උනා වගේ දැනුනා.

"සුදු මැණිකේ, කවුද ඔය කතා කරන්නේ? එහෙම කෙනෙක් මෙහෙ නෑ"

එහා පැත්තේ දුරකථනය කට් වෙනවා සමන්තට ඇහුනා.

කෝල් එක ආව නම්බරේට කිහිප වතාවක්ම ගන්න උත්සාහ කලත් ඒ වෙනකොටත් දුරකථනය විසන්දි කරලයි තිබුනේ.

මේ වෙලාවේ සුදු මැණිකේට ආව කෝල් එක මොකක්ද කවුද සුදු මැණිකේ කියන්නේ , මං කතා කරනකොට ෆෝන් එක කට් කරලා ඕෆ් කරපු එකා කවුද? දහසකුත් එකක් ප්‍රශ්න සමන්තගේ මනසේ හොල්මන් කරන්න පටන් ගත්තා. හැම ප්‍රශ්නෙකටම එකම විසදුම විදියට සමන්තට තිබ්බේ අරක්කු සිගරට් කියන දිවය අවුසද දෙක විතරමයි.

පහු වෙනිදා පාන්දරම තිබ්බ බස් එකේ නැගලා සමන්ත ගමට ආවේ දරන්න බැරි වේදනාවක් හිතේ හිර කරගෙන. කොයි තරම් කේන්තියෙන් ගෙදරට ආවත් අහින්සක දරු දෙන්නගේ මුණ දකින කොට හිතේ තිබ්බ කේන්තිය කොහේ ගියාද කියලා සමන්තට දැනුනේ නැහැ. කාමරේට ඇතුල් වෙලා ඇදුම් මාරු කරගෙන එලියට බහින කොටම සචිනි සමන්තට තේ කොප්පෙකුත් අරගෙන ආවා. අහල පහලක කවුරුවත් පේන්න හිටියේ නැහැ.

"මම ගෙදර නැති වෙලාවට උඹ කා එක්කද නාඩගම් නටන්නේ."

"මොකක්ද මේ අද වෙලා තියෙන්නේ ඔයාට පිස්සුද?"

සචිනි තේ එක අතට දීලා කුස්සිය පැත්තට හැරුනේ සමන්තට මුහුණ නොදීමයි.

"ඇත්ත කියපන්. මම හොදටම දන්නවා උඹ මොකෙක්ම හරි එක්ක මගුල් නටනවා කියලා. සචිනිගේ කෙස් වැටියෙන් අල්ලගත්ත සමන්ත මහා හයියෙන් කෑ ගැහුවා.

"මේ මිනිහට අද මොන යකෙක් වැහිලද මංදා. අතාරිනවා මාව"

සමන්තව තල්ලු කරලා දාල බේරිලා එහාට ආව සචිනි කාමරේට වැදිලා දොර වහ ගත්තා. සිද්ද වෙන්නේ මොනවද කියලා හිතාගන්න බැරුව අම්ම තාත්තා දරු දෙන්නා බලාගෙන ඉන්න අතරේ සමන්ත එලියට බැහැලා ආවේ ඉබාගාතේ යන්නවත් හිතාගෙන.

මුහුදු වෙරළේ ගලක් උඩට වෙලා බියර් කෑන් එකක් තොල ගාමින් සමන්ත මුහුද දිහා ඔහේ බලාගෙන හිටියා. අමාරුවෙන් ගොඩනගාගත්ත ලෝකය ආයේ සැරයක් කකුල් දෙක ලගම කඩාගෙන වැටෙන දවස වැඩි ඈතක නෙවෙයි කියලා මේ වෙනකොට සමන්තට හොදටම තේරිලා තිබුනේ. ඒ එක්කම මැවිලා පෙනුනේ තමන් එනතුරු බලාගෙන ඉන්න පුංචි උන් දෙන්නගේ ඇස් දෙක. මොන දේ සිද්ද උනත් දරු දෙන්න වෙනුවෙන් ජිවත් වෙන්න ඕන කියලා සමන්ත හිතාගත්තා. වෙරළෙන් පිටවෙලා පයින්ම ගෙදරට යනකොට ගොඩාක් රෑ වෙලා. තාත්තා කතාවක් නැතුවම ඇවිල්ලා දොර ඇරියා. කාමරේ සචිනිවත් දරු දෙන්නවත් ඒ අයගේ ඇදුම් මොනවත් තිබුනේ නෑ.

"තාත්තේ කෝ සචිනි, දරු දෙන්නා "

තාත්තා කතා කලේ නෑ. උත්තර දුන්නේ අම්මා.

" පුතා ගිහිල්ල වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් තමා එයා බඩු ටිකත් අරගෙන යන්න ගියේ. මම බැරිම තැන කිව්වා යන තැනක දරු දෙන්නව තියලා යන්න කියලත් කෝ ඉතින් කියපු දෙයක් අහපු එකක්යැ"

සමන්තට දැනුනේ පුදුමාකාර අසරණ කමක්.

"යන්නේ කොහෙද කියලවත් කිව්වේ නැද්ද අම්මේ"

"ගෙදර යන්න ඇති වෙන කොහේ යන්නද? දැන් රෑ වෙලා ටිකක් නිදා ගන්න වෙන මොනවා කරන්නද? හෙට උදේම ගිහිල්ල බලන්න බැරියැ."

සමන්ත දෑතින්ම ඔලුව බදාගෙන එතනම ඉද ගත්තා. මොනවා වෙනවද මොනවා කරන්නද කියන එක ගැන කිසිම හැගීමක් සමන්තට තිබ්බේ නෑ.

"මගේ දරු පැටවූ දෙන්නයි ගෑනියි කොහේ ගියාද කියලා දන්නේ නැතුව මම කොහොමද නිදාගන්නේ අම්මේ."

රෑ එලි වෙනකම්ම තනියෙන් කියව කියව හිටපු සමන්ත ගෙදරින් එලියට බැස්සේ කොයි ලෝකෙන් හරි දරු දෙන්නව හොයා ගන්නවා කියන බලාපොරොත්තුවෙන්. ගෙදරට එනකොට සචිනිත් දරු දෙන්නත් ගෙදර ඉන්නවා දැකපු සමන්තගේ හිතට දැනුනේ ලොකු සැනසිල්ලක්.

"ආවද තමුසේ. ආයේ පරණ ගෑනිව හම්බ උනානේ. ඒකි එක්ක මගුල් නටන්න යන්න ඕන වෙච්ච නිසා වෙන්න ඇති එක පාරට මගේ වැරදි පේන්න පටන් ගත්තේ."

ගෙට ගොඩ වෙනකොටම සචිනි කියපු කතාවෙන් සමන්තගේ හිතේ තිබ්බ කේන්තිය ආයෙමත් පන ගහලා ආවා.

"මොකද්ද #@#@#@# ඒ කියපු කතාව මම කවදද යකෝ අයාලේ ගියේ"

"අනේ මොකට කියනවද උපාසක මහත්තයාගේ කෙරුවාව. එදා සිරිපාදේ යනවා කියලා ගියේ තමුසෙගෙ පරණ ගෑනි හොයාගෙන නෙවෙයි කියලද දැන් තමුසේ මට කියන්න හදන්නේ"

"පට්ට @!@! ආයේ කියපන් බලන්න ඒ කතාව. තෝව මරලා වලලනව දැනගනින් %$%quot;

සචිනිගේ කම්මුල හරහා පාරවල් දෙක තුනක්ම ගහගෙන ගහගෙන ගිය සමන්ත කාමරෙන් එලියට ආවා. සිද්ද වෙන්නේ මොකක්ද කියලා තේරුමක් නැති පොඩි උන් දෙන්නා දොර රෙද්දේ එල්ලිලා අඩනවා.

"අඩන්න එපා මගේ වස්තුවේ."

සමන්ත දරු දෙන්නව සිප වැළදගෙන සාක්කුවේ තිබ්බ චොකලට් පෙති දෙකක් දෙන්නගේ අතට දීලා ගෙයින් එලියට බැස්සා. කේන්තිය ටිකක් අඩු වෙලා යනකම්ම පාරවල් දිගේ එහාට මෙහාට ඇවිද ඇවිද හිටපු සමන්ත එක පාරටම දැක්කේ ඈතින් ටවුන් එක පැත්තට ඇවිදගෙන යන සචිනිව.

"මේ ගෑනි දරු දෙන්නවත් තනියෙම දාල ඒ ගමන මොන මගුලක යනවද?"
තමන්ටම කියා ගත්ත සමන්ත සචිනිට නොදැනෙන්න පස්සෙන් යන්න පටන් ගත්තා. ඒ සමගම ආව ත්‍රිරෝද රථයකට නැගුනු සචිනි පිටත් වෙලා යන හැටි බලා හිටපු සමන්ත තවත් ත්‍රි රෝද රථයක නැගලා පිටිපස්සෙන් යන්න පටන් ගත්තා. රථය නැවතුනේ අඹ ගහ යට රෙස්ට් හවුස් එකේ. රථයෙන් බැහැපු අනෙකා දැක්ක සමන්තට සිද්ද වෙන්න යන කිසිම දෙයක් හිතාගන්නවත් බැරි උනා.

"අකිල"

තමන් එක්ක එදා ඉදලම එකට කාල බිලා ආශ්‍රය කරගෙන හිටපු තමන්ගේ හොදම යාළුවගේ අතේ එල්ලිලා තමන්ගේ ආදරණිය භාර්යාව රෙස්ට් හවුස් එක ඇතුලට යන හැටි බලාගෙන හිටපු සමන්තට සිද්ද වෙන හැම දෙයක්ම දැනුනේ හීනයක් වගේ. ඇත්තටම මේක වෙන්න පුළුවන් දෙයක්ද? නෑ ඒ හිටියේ වෙන කවුරු හරි සචිනි ළමයි දෙන්නත් එක්ක ගෙදර ඇති. මේක මේ හිතේ තිබ්බ සැකේ හින්දා පෙනුන විකාරයක් වත්ද? සමන්ත හිටියේ කිසිම දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව. කොයි එකටත් ගෙදර ගිහිල්ලම උනේ මොකක්ද කියලා බලන්න සමන්ත තීරණය කළා.
ගෙදර මිදුලේ දරු දෙන්නා සෙල්ලම් කර කර හිටියේ අල්ලපු ගෙදර ලතා ඇන්ටි එක්ක.

" කෝ පුතේ අම්ම" පුතා වෙනුවට උත්තර දුන්නේ ලතා ඇන්ටි

"සචිනි ළමයි දෙන්නව පොඩ්ඩක් බලාගන්න මට කියලා එලියට ගියා"

"යන තැනක් ගැන කිව්වේ නැද්ද ඇන්ටි?"

"නෑ මොකුත් කිව්වේ නෑ ඉක්මනට එන්නම් කියල ගියේ"

ගෙට ඇතුල් උන සමන්ත එලියට ආවේ බෑගයකුත් අරගෙන.

"මම ගිහිල්ල අම්මව එක්කගෙන එන්නම්. දරු දෙන්නව පොඩ්ඩක් බලන්න ඇන්ටි" කියපු සමන්ත ආව ත්‍රිරෝද රථයටම ගොඩ උනා.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

රෙස්ටුරන්ට් එක ඉස්සරහ පාලු පාර අයිනේ සමන්ත හොරගල් අහුලමින් බලාගෙන හිටියේ ඇතුලට ගිය දෙන්න කොයියම්ම වෙලාවක හරි එලියට ඒවි කියන සිතුවිල්ලෙන්. හොදම යාලුවත් බිරිදත් එක්කහු වෙලා තමන්ට කරපු මේ මහා වංචාවට කිසිම සමාවක් නොදෙන්න සමන්ත මේ වෙනකොට තීරණයක්‌ අරගෙනයි තිබ්බේ. ඒ දෙන්න ගැනම හිත ඇතුලේ තිබ්බේ තද බල කේන්තියක්. පාලු පරිසරයක පිහිටලා තිබ්බ මේ ස්ථානය ඕනම දේකට සුදුසු ප්‍රදේශයක් බව සමන්ත දැනගෙන හිටියා.
තහනම් ප්‍රේමයේ සුවය විදලා රෙස්ට් හවුසියෙන් එලියට බහින අකිලටත් සචිනිටත් මාරයා ගේට්ටුව ලග බලාගෙන ඉන්නවා කියන එක ගැන කිසිම හැගීමක් තිබ්බේ නෑ. රෙස්ට් හවුසියේ ඉදන් අකිලත් සචිනිත් අත්වැල් පටලාගෙන එන දිහා තාප්පෙට මුවා වෙලා සමන්ත හොදින්ම බලාගෙනයි හිටියේ. මෙච්චර වෙලා බෑගයේ හංගාගෙන හිටපු කිනිස්ස ඇදලා අරගත්ත සමන්ත දෙන්න ඉස්සරහින් මතු උනේ දෙන්නටම මොකුත්ම හිතාගන්න වෙලාවක් තියන්නේ නැතුව.

"අම්මට $##$# $%$^$^"

සමන්තගෙන් එල්ල උන මාරාන්තික කිනිසි පහර කිහිපයකින් සචිනි කපාපු කෙහෙල් කදක් වගේ බිම පතිත වෙද්දී සිහිය එලව ගත්ත අකිල කකුල් දෙකේ විරිය අරන් දුවන්න පටන් ගත්තා.

"හිටපිය #$#@$%%^"

සමන්තට අකිලව අල්ලන්න උත්සාහ කලත් සාර්ථක උනේ නෑ. තවමත් පන අදින සචිනිගේ ලේ පිරුණු සිරුර දිහා මොහොතක් බලාගෙන හිටපු සමන්ත ලෙයින් පෙගිලා තිබුණු කිනිස්සත් බෑගයේ රුවාගෙනම එතනින් පිට උනා...............

ප.ලි.

තවත් එක ආදර කතාවක් නොවුණු ආදර කතාවක අවසානය. නමුත් මෙය එක්තරා කතාවක අවසානයක්ම නොවේ. තවත් කතා දහස් ගණනක ඇරඹුමක්ම පමණි.......

ප.ප.ලි.

(නිසන්සලාට සමන්තව ආයේ සෙට් කිරීමට උත්සාහ කරනවා යයි විරෝධතා ව්‍යාපාර පැවැත්වීමට අදහස් කරගෙන සිටි ගැහැණු ළමයි ටිකේ සහ කතාව ගලායාමේ ඉදිරිය පිළිබද එක් එක් උපකල්පන ඉදිරිපත් කල අයගේ බලාපොරොත්තු කඩවීම පිළිබද මගේ බලවත් මෙව්වා එක මෙයින් ප්‍රකාශ කර සිටිමි. :P කිලෝමීටර් නැති පිස්සෙකු වීම නිසාවෙන්ම නැවත හෙට හෝ අනිද්දා වන තුරු අන්තර්ජංජාලයේ සැරි සැරීමට කාලවේලාව අහිමි වී ඇති බැවින් කතාව පිලිබදව හිතට නැගුනු අදහස් සියල්ලම කොමෙන්ටුවක් ලෙස දමා යන මෙන් සැමගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. සම්පුර්ණ කතාවම ඉක්මනින් ඉල්ලා කල උද්ගෝෂණයන් නිසාවෙන් කතාව තුල වූ බොහොමයක් දර්ශන ඉවත් කොට ඇති බව කරුණාවෙන් සලකන්න. නැවත ජන්ජාල ගතවූ දිනක සියලුම පුරශ්ණ සදහා පිළිතුරු ලැබෙනවා ඇත. ජය වේවා!!!!!)

Monday, June 18, 2012

තවත් එක ආදර කතාවක් නොවේ.....

(බ්ලොග් අවකාශේ හැමෝම ලියන ආදර කතා එක්ක අහපු දැකපු පොඩි පොඩි සත්‍ය සිද්දීන් කිහිපයක එකතුවක් විදියට ලියන්න පටන් ගත්ත පුංචි කතාවක්. හැමදේම සිද්ද වෙන්නේ ආදරේ නිසා උනාට මේ කතාව තවත් එක ආදර කතාවක් නම් නොවේවි. කොච්චර එපා කිව්වත් 18 + කිව්වත් පොඩි බබාලා එහෙං මෙහෙන් ඔලුව දාලා බලන නිසාම මේ කතාවේ ඒ වගේ දර්ශන බොහෝ දුරට සිමා කිරීමට උත්සාහ ගෙන ඇති බව කරුණාවෙන් සලකන්න. ඔන්න මම කලින් කිව්වේ නෑ කියලා නම් කියන්න එපා.)


වෙලාව රෑ අටට අටහමාරට විතර ඇති. පාලුවට යන නගරයේ වගේම පොලිස් ස්ථානය ඇතුලෙත් රාජකාරි කරන නිලධාරින් කිහිප දෙනා ඇරුනාම වැඩිය කවුරුවත් පේන්න හිටියේ නැහැ. හෙමින් හෙමින් පොලිස් ස්ථානයට ආව සමන්ත ස්ථානාධිපති තුමාගේ කාමරයේ භාග දොරපලු දෙක තල්ලු කරගෙන කාමරේට ඇතුල් උනා. මේසය ලග වාඩි වෙලා රාජකාරියේ නිරතවෙලා හිටපු නිලධාරියා ඔලුව උස්සලා බැලුවා.


"ඇයි තමුන් මොකද?"


"මම මගේ ගෑනිව මැරුවා සර්" 


සමන්ත කතා කරන්න පටන් ගත්තේ මෙච්චර වෙලා බෑග් එකේ හංගගෙන හිටපු ලේ තැවරුණ කිනිස්ස එලියට අදින ගමන් .


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ඇගිලි දෙක අතරේ දැල්වෙන සිගරට්ටුව දෙතොලේ හිර කර ගන්න අතරේ සමන්තගේ මතකය දුවලා ගියේ නිසන්සලාව මුණ ගැහිච්ච අන්තිම දවසට. එදා ගල්කිස්සේ මුහුදු වෙරළේදී මුණ ගැහෙනකොට අද නිසංසලාගේ මුහුණ දකින අන්තිම දවස වෙයි කියලා සමන්ත හීනෙකින් වත් හිතුවේ නෑ. අම්මල තාත්තලා ගේ ඉල්ලීමට රත්නපුර පැත්තේ මැණික් මුදලාලි කෙනෙක්ගේ පුතෙක් කසාද බදින්න ඕන කියලා එදා නිසංසලාගේ මුවින් පිටවුන වචන ටික හැමදාමත් සමන්තගේ මතක අතරේ හොල්මන් කළා.


"ඔයාට කියලා හරි හමන් රස්සාවක් නෑ. අම්මලා කියන දේකට කැමති වෙනවා ඇරෙන්න මට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ. මට සමා වෙන්න සමන්ත."


ඒ මොහොත මතක වෙනකොට හැම වෙලාවේම වගේ හිත ඇතුලෙන් පුංචියට ඇවිලෙන්න පටන් ගන්න ගිනි දැල්ලක් මුළු ඇගම පුච්චගෙන යනවා වගේ දැනෙන්න පටන් ගත්තා.
මේ වෙනකොටත් භාගයක් විතර හිස් වෙලා තිබ්බ අරක්කු බෝතලේට කට තියාගෙනම උගුරු දෙක තුනක් බිලා දැම්මේ ශරිරේම පුච්චගෙන යන මහා ගිනිදැල්ල නිවා දාන්න හිතාගෙන.


අතේ තිබ්බ බෝතලේ පැත්තකින් තියලා කල්පනා කරන්න ගත්තේ නිසංසලා යන්න ගිය දවසේ ඉදන් ගෑනු කි දෙනෙක් තමන්ව සනසන්න ඇත්ද කියලා. හැම දෙයක්ම සල්ලි වලට විකිනෙන ලෝකේ සල්ලි වලින් මනින්න බෑ කියන ආදරේ ගැනත් ජිවිතේ ගැනත් මේ මොහොතේදී හිතේ තිබුනේ කලකිරීම මුසු වෙච්ච මහාම මහා හිස් බවක්....


"කොයි හු@## එකයි බැලුවම ##@@...."


තමන්ටම හිනාවෙන ගමන් මෙසේ උඩ තිබ්බ වීදුරුවේ ඉතුරු වෙලා තිබ්බ අන්තිම උගුරත් කටට හලාගෙන මෙච්චර වෙලා අතේ තිබ්බ සිගරට්ටුවත් අළු බදුනටම ඔබලා දාපු සමන්ත ඇදේ හාන්සි වෙලා ඇස් දෙක පියාගත්තේ හැම දෙයක්ම අමතක කරන්න හිතාගෙන.  


"ටක්, ටක්, ටක්"


ඇස් ඇරලා බැලුවේ  කවුරුන්ම හරි දොරට තට්ටු කරන හඩට 


"කමින් "


විවර උන දොරෙන් කාමරය ඇතුලට ආවේ ඉග සුග කැපිලා පේන්න ඇගටම හිර උන ඇදුමක් ඇදගත්ත නාඹර යුවතියක්. 


"ඕඕ මයි ස්වීට් ඒන්ජල්"


සමන්ත ඇදෙන් නැගිටලා ඇවිත් කරවටේ අතක් දාලා ඇය තමන්ට තුරුළු කර ගෙනම  බමන මතින් රාගී නෙතින් මොහොතක් ඇය දෙස ආසාවෙන් බලාගෙන ඉදලා කාමරේ දොර වහලා අගුලු දැම්මා......


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


නොලැබුන ආදරයක් වෙනුවෙන් සුරාවටයි ගෑනුන්ටයි මැදිවෙලා නන්නත්තාර වෙලා යන ජීවිතය පිලිබදව කිසිම හැගීමක් සමන්තට තිබුනේ නෑ. හම්බකරන හැම සතයක්ම පුච්චලා අළු කරලා විනාස කරලා දාලා විනාස වෙලා යන ජිවිතේ දිහා බලාගෙන උමතුවෙන් හිනා උනා. සමන්ත එක්ක ඉස්කෝලේ ඉදන්ම එකටම හිටපු හොදම යාලුවා උනේ අකිල. තමන්ගේ මිත්‍රයා ගේ විනාශය දිහා බලං ඉන්න බැරි කමටම අකිල  සමන්තව හොයාගෙන ආවා...


"මොකක්ද බං උඹ මේ කරගන්න හදන්නේ. කාගෙන්ද උඹ මේ පලි ගන්න හදන්නේ. එක ගෑනියෙක් ගියා කියලා මේ ලෝකේ ගෑනු නැතුවද බං. පිස්සු නටන්නේ නැතුව ගෙදර වරෙන් අම්මලා උඹ එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා"


අකිල කියාගෙන කියාගෙන යනකොට සමන්ත හිනා උනා විතරයි


"උඹේ අම්ම තාත්තා උඹ ගැන කොච්චර බලාපොරොත්තු තියාගෙනද ඉන්නේ. තේරුම ගනින් බං. උඹට එක කෙල්ලෙක් නැති උනාට ජිවිතේ නැති උනේ නෑ නේ. මේ කොහෙවත් යන ගෑනියෙක් නිසා විනාස වෙන්න එපා බං"


අකිල දන්න හැම විදියටම කරුණු පැහැදිලි කරන්න උත්සාහ කළා. ඒත් සමන්තට වෙනස් වෙන්න කිසිම උවමනාවක් තිබුනේ නෑ. ඒත් අකිල කියපු හැම දෙයක්ම සාවදානව අහගෙන හිටියා.


"එදා නිසන්සලාට මාව එපා උනේ සල්ලි නැති නිසා. අද ඔය ගෑනු කිදෙනක් සල්ලි නිසා මාව හොයා ගෙන එනවද? මේ ලෝකේ සල්ලි වලට ගන්න බැරි දෙයක් නෑ බං. හැම මගුලම සල්ලි වලට යටයි. ඒ නිසා උඹ ගිහින් අම්මලාට කියපන් මම ලගදීම ගෙදර එනවා කියලා.   උඹ මා ගැන කරදර උනාට බොහොම ස්තුතියි මචං. ඒත් උඹ වත් මා ගැන කරදර වෙනවට මම කැමති නෑ. "


කියපු සමන්ත පිටවෙලා යන හැටි අකිල ඔහේ බලාගෙන හිටියේ තව මොනවා කිව්වත් තේරුම් ගන්න උවමනාවක් නැති තමන්ගේ මිත්‍රයා දිහා අනුකම්පාවෙන්. 


අම්ම තාත්ත දෙන්න තමන් ගැන කොයි තරම් බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්නවද කියලා සමන්ත හොදාකාරවම දන්නවා. ලෝකේ හැම දෙයක්ම නැති වෙලා යනකොට හැමෝටම හොරෙන් ගෙදරින් එලියට බැහැලා ආවෙත් තමන් ඇබ්බැහි වෙලා ඉන්න ජිවිතේ හැටියට තව දුරටත් ඒ අහිංසක අම්ම තාත්තගේ මුණ බලන්න තරම් ආත්ම ශක්තියක් හිතේ තිබුනේ නැති හින්දා. 


බොහොම අමාරුවෙන් හිතින් අමතක කරන්න හදන අම්ම තාත්තගේ බලාපොරොත්තු ගැන මතකයන් ආයෙත් මතක් කරපු එක ගැන අකිල ගැන ඇති උනේ කේන්තියක්. 138 බස් එකක නැගලා ඔලුව පුපුරන්න වගේ දැනෙන වේදනාවත් එක්ක අරමුණක් නැතුව ඉබාගාතේ ගිහින් අන්තිමට නතර උනේ කිරුලපන නුගේගොඩ අතරේ තිබ්බ සමන්තගේ සුපුරුදු නවාතැන්පලක...............


"ගුඩ් ඊව්නින්ග් සර් කාලෙකට පස්සේ " 


රිසෙප්ෂන් කවුන්ටරේ හිටපු ලස්සන ගෑනු ළමයා සමන්තව ආදරයෙන් පිළිගත්තා. 


"ඒක තමා. ලගදි එන්නත් බැරි උනා. අලුත් කවුරුවත් නැද්ද?"


"අලුත් ළමයෙක් නම් ඉන්නවා. දැන් නම් බිසී. අලුතෙන් ආවාම හැමෝම එයාවමනේ ඉල්ලන්නේ. මට ෆයිව් මිනිට්ස් දෙන්න එතකන් සර් රුම් එකට ගිහින්  චේන්ජ් එකක් දාගන්න මම එයාව එවන්නම්."


"අන්න එහෙමනේ ඉන්න ඕනේ රත්තරන් එහෙනම් මම යනවා රුම් එකට එයාව ඉක්මනට එවන්න. " 


සමන්ත එහෙම කියාගෙනම එතනින් පිට උනේ පිළිගැනීමේ කවුන්ටරේ හිටපු තරුණියගේ කොන්ඩෙන් ඇදලා එයාගේ කොන්ඩෙත් කඩලා දාලා.
කාමරයට ඇතුළු උන ගමන් සාක්කුවේ තිබුණු සිගරට්ටුවකුත් දල්වාගෙනම යහන මත ඉදගත්තා......





(එක දිගට ටයිප් කරන්න ගියාම එපා වෙනවා. කතාවත් මුලින් හිතුවට වඩා දිග වැඩි වේගෙන එනවා වගේ. තවත් කොටසක් හරි දෙකක් හරි ලියන්න වෙයි. එහෙනම් ඊලග කොටසින් ඉතුරු ටික. මේ කොටස කියවලා හිතෙන දේකුත් කියලම  යන්නකෝ. )





Wednesday, June 6, 2012

අවසානයක් නැති අපේ කතාව





මිට වසර කිහිපයකට පෙර ඉන්දීය මධ්‍යම රජය තම ඇගලුම් කර්මාන්තයේ වර්ධනය සදහා මහා පරිමාන ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කළේය. එහි එක පියවරක් වුයේ දීර්ඝ ටෙලි නාට්‍ය මාලාවක් ආරම්භ කිරීමයි. ඉන්දීය නිෂ්පාදන ජනප්‍රිය කරලීම සදහාම ඒවායේ රගපෑ නළු නිලියන් සෑම දර්ශනයක් සදහාම අලුත්ම ඉන්දියන් විලාසිතා වලින් සැරසි රංගනයන් ඉදිරිපත් කළහ. ඇදුම් පැළදුම් වලට අමතරව එම නාට්‍යයන් වල භාවිතා කල සියලුම දේ ඉන්දියානු නිෂ්පාදන පමණක්ම විය.


මුලින්ම ඒවා නැරඹු ඉන්දියානු ගම්බද ජනතාව ඒවායේ පෙන්වූ නව විලාසිතා සොයා කඩවල් පිරූහ. දේශීය ඇගලුම් සදහා හොද වෙළදපලක් බිහි විය. රජයේ වැඩපිළිවල සාර්ථක විය. වැඩි කල් යන්නට පෙරාතුවම මෙම නාට්‍ය සෙට් එකම නැරබීමට අපටද අවස්තාව ලැබිණි. අපේ රුපවාහිනි නාලිකාවක් ඉන්දියාවේ එම වෙළද දැන්වීම් මුදල් ගෙවා මිලදී ගෙන සිංහලට හඩ කවා පුරා පැය දෙකක් තිස්සේ අපට පෙන්වනු ලැබිය. ඉන්දියානු ටෙලි නාට්‍ය උන්මාදය බෝ වූ අපේ ඇත්තෝ පැය දෙකක් පුරා රුපවාහිනිය ඉදිරි පිට වාඩිවී මහ ගෙදර මහා අවුල් නරඹා අපේ ගෙදරද මහා අවුල් ඇති කර ගත්තෝය. 


ඉතා ආදර්ශමත් කතා තේමාවන් තිබු එම නාට්‍ය වලින් අපට ලැබුන දේවල්ද බොහෝය. කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොමැතිව සාමයෙන් ගෙදර සිටි නැන්දලා ලේලිලා විරසක විය. සහෝදරයන් අතර දේපල බෙදා නොගෙන බදාගෙන කෑම සදහා වූ අරගල දරුණු විය. සැමියාගේ හොදම යාලුවා සමග අනියම් සබදතාවයක් පවත්වාගෙන යාමේ සහ සැමියා ගොනාට ඇන්දීමේ පහසු මාවත් අපේ කාන්තාවන්ටත් දක්නට ලැබිණි.
එදා ඉන්දියාවේ ආදර්ශය ගෙන යුග ජීවිතය අති සාරථක අයුරින් පවත්වාගෙන යන බොහොමයක් දෙනා අදටත් සතුටින් ජිවත් වෙති.
මිට අමතරව ඉන්දියානු ඇගලුම් අපේ වෙලදපොලද දැඩි ලෙස ආක්‍රමණය කලෝය. අපේ කාන්තාවෝද ඉන්දියානු නවීන විලාසිතාවල සාරි සල්වාර් සොයා වෙළදපොළවල් පිරූහ. 


තවත් කාලයක් ගත විය. අපේ අය ඉන්දියන් මෙගා අත හැර අපේ මෙගා වලට පුරුදු විය. අපේ නළු නිළියන්ට දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් වැඩක් නැත. ඔවුන්ට රගපෑම සදහා ඩුබායි බැංකොක් වලින් ගෙන ආ අලුත් විලාසිතා වල ඇදුම් ආයිත්තම් ලැබිණ. අපේ අය ඒ විලාසිතා වලට පිස්සු වැටින. ඒ පිස්සුව කොතෙක්ද කියතොත් සාමාන්‍ය ජනයා නොව නාට්‍ය වල රගපෑ නිලියෝත් රෙදි සාප්පු වලින් ඇදුම් හොරකම් කරන තත්වයටම පිස්සුව දරුණු විය. අපේ කතාද අති සාර්ථකය. පලවෙනි කොටස් නරඹා මාස ගානකින් පසු සිය වෙනි කොටස නැරඹු විට කතාව කුමක්ද යන්න හොද හැටි වටහා ගැනීමට හැක. 


දැන් ටෙලි නාට්‍ය කතා ඇතිය. අපේ කට්ටිය පඩි වැඩි කරනු කියා ලිප්ටන් වට රවුම අසලට වී කෑ මොර දෙයි. ඒත් අපේ නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය එක තැනමය. තේ පොල් රබර් ටික වත් අපට නැති උනා නම් අපට අබ සරණය. දැන් පැපොල් ගෙඩියේ සිට ඇපල් ගෙඩිය දක්වා හැම මගුලක්ම ගෙන්නන්නේ පිට රටිනි. නිෂ්පාදනය එක තැනම තිබියදී පඩි වැඩි කල යුත්තේ මුදල් අච්චු ගැසිමෙන්ය. ඉන් පසුව උද්දමනය වැඩිවී සිම්බාබ්වේ මෙන් පාන් ගෙඩියක් ගෙන ඒමට සල්ලි විල්බැරෝවක් අවශ්‍ය වේය. අපේ රටේ නිෂ්පාදන වලටද ඇත්තේ කුඩම්මාගේ සැලකිලිය. කවරකු හෝ දේශීයව කසිප්පු පෙරුවොත් ඌ පොලිස් කුඩුවේය. පිට රට අරක්කු විකුණන එකා මහා නායක හිමියන්ට බෙන්ස් කාර් පුජා කොට ලබන ආත්මෙත් සුර ලොව යන්නට පෙරුම් පුරනවාය. 


එහෙත් කසිප්පු වලට ඇති ඉල්ලුම නැති කල නොහැක. රජයක් විසින් කල යුත්තේ කසිප්පු වෙනුවට රට අරක්කු විකිණීම නොවේ. දේශීය මත්පැන් සදහාද ප්‍රමිතියක් හදුන්වා දීමය. මෙය ලීවා කියා උපාසක මහත්වරුන් මට බනින්නට උවමනාවක් නැත. මට පැවසීමට උවමනා උනේ ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් තුලින් දේශීය නිෂ්පාදන වැඩි නොකර පඩි වැඩි කිරීමට කෑ ගැසීම තුලින් මේ රට නැගිටුවීමට ඉන්නා ආණ්ඩුවට තබා ජනතාවගේ කුසගින්න ගැන කෑ ගසන බලයට කවරකු ආවත් හැකියාවක් නොමැති බවය. ආණ්ඩුවෙන් මෑතකදී ආරම්භ කල දිවි නැගුම වැඩ පිලිවල හොදය. නමුත් එයටද හරි හමන් සැලසුමක් නැත. ගොවීන්ගේ වගාවන්ගේ අස්වැන්න සරු සාරය. නමුත් ඒවා අලවිය සදහා නිසි සැලසුමක් නැත. ගොවීන්ගේ එළවලු කුණු ගොඩවල් වලය. දියර කිරි කුණු කානු දිගේ ගලා යනවාය.  


බලයට ඒමට පෙර සියල්ලෝම පවසන්නේ තමන් දුෂණය නැති කර ජනතාවට සහන සලසන බවයි. වේදිකාවේදී කොතරම් කෑගැසුවත් ප්‍රායෝගික තත්වයේදී එය කල හැකිද නැද්ද යන්න කෑගසන සියල්ලෝ නොදන්නවා නොවේ. බලය ලැබුන පසු ඔවුන්ටද සිදු වන්නේ පැරණි නරාවලටම බැසිමටය. ගොඩ ඒමට මාර්ගයක් නැත. සියලුම කෑ ගැසීම් බලය ලබා ගන්නා තුරු පමණි. මන්ද සියල්ලන්ටම ජනතාවගේ කුස ගින්න දැනෙනුයේ විපක්ෂයේ ඉන්නා තාක් කල් පමනක්ම නිසාවෙනි.........

Thursday, May 3, 2012

තවත් කෙනෙකුගේ හිතක් කියවමුද?





ඔන්න අදත් එහෙම නම් රෙපාගෙන් කට්ටියටම වැදගත් වෙන කාරණයක් සම්බන්දයෙන් තවත් ලිපියක්. අද කියන්න යන්නේ පරචිත්ත විජායනය එහෙමත් නැත්තම් වෙනත් කෙනෙකුගේ හිතේ තියෙන දෙයක් දැනගන්නා ක්‍රමය ගැන. මේ කුණ්ඩලිනි හොයාගෙන ගිය ගමනේ දී හම්බ උන අතුරු ඵලයක්. අතුරු ඵලය උනත් තනියෙන් කන්නේ නැතුව බෙදාගෙන කන ඒක හොද හින්ද ඔන්‍න‍ මේ ටිකත් බ්ලොග් එකේම දැම්ම. මේ දේවල් ගැන අපි එච්චර උනන්දුවක් දැක්වුවේ නැති උනාට මේක ඔය සාස්තර කියන පේන බලන ගොඩාක් අය අනුගමනය කරන සිස්ටම් එකක්. මේ කියන කාරනා වලින් 100 % ක්ම අනුන්ගේ හිතේ තියෙන දෙයක් ගැන දැන ගන්න බැරි උනත් බොහෝ දුරට කෙනෙකුගේ හිතේ වැඩ කරන්නේ මොනවගේ දේවල්ද කියන කාරණය ගැන කියන්න පුළුවන්. ඔන්න එහෙනම් ඉතිං අද ඉදන් කට්ටිය හොරෙන් හොරෙන් ඔය එක එක දේවල් ගැන හිතුවත් හමාරයි කියලම හිතාගෙන ඉතුරු ටික කියවන්නකෝ......


මෙතන තියෙන්නේ මම හොයාගත්ත දේවල් එහෙම නෙවෙයි. මිනිස් සිතේ හැසිරීම පිලිබදව අධ්‍යයනය කරපු  මනෝ විද්‍යාඥයන් නවීන විද්‍යාව අනුව හොයා ගෙන ඉදිරිපත් කරපු කරුණු කාරනා ටිකක්. ඔන්න  කට්ටියම මේක කියවලා කැමති කෙනෙකුගේ හිතක් කියවලා චෙක් කොරලා බලන්නකෝ මේ සිස්ටම් එක හරිද කියලා.....


ඕනෙම කෙනෙකුගේ හිතේ පහල වෙන සිතුවිලි ඔහුගේ හෝ අයගේ බාහිර ගති ලක්ෂණ වලින් ඉදිරිපත් වෙනවා බොහෝ දුරට. මනසට කෝපානුකුල හැගීමක් ඇති උන විගස නොදනිම අත මිට මෙලවීම, දැඩි සන්තෝසයක් දැනුන විගස තනියම හිනාවීම වගේ දේවල් බොහෝ දුරට අපේ පාලනයෙන් තොරවම සිද්ද වෙන දේවල් විදියට පෙන්නන්න පුළුවන්. කෙනෙක් මේ හැගීම් සගවන්න උත්සාහ කලත් මේ සම්බන්දව අධ්‍යයනය කරපු කෙනෙකුට බොහෝ වෙලාවට මුහුණේ මාංශ පේශිවල වෙනස් වීම මගින් සිදුවන ඉරියව් වෙනස් වීම මගින් හිතේ ඇති වෙන හැගීම සම්බන්දව අදහසක් ගන්න පුළුවන් කම තියෙනවා.


ආදර සම්බන්ධතාවයන්ට සුදානමින් සිටින කාන්තාවක් මේ සම්බන්දයෙන් ලක්ෂණ දුසිම් ගානක් ඉදිරිපත් කරනවා කියල තමයි මානසික විද්‍යාඥයන් කියන්නේ. තමන්ගේ සිත් ගත් පුරුෂයා දෙස දීර්ඝ වෙලාවක් එක දිගට බලා සිටීම, ජනාකීර්ණ ස්ථානයක තම සිත් ගත් පුද්ගලයා සිටි නම් අහඹු සිදුවීමක් ලෙස පෙනෙන පරිදි සිරුරේ හැපීම, හිද ගෙන සිටින විට ලිහිල් ලෙස දෙපා විහිදා සිටීම, කෙනෙකුගේ අතක තම අතේ ගෑවුන විට වහා අත ඉවතට ඇද ගැනීම, පිරිසක් සමග කතා කරන විට ඔවුන්ගේ බැල්මට හසු නොවන පරිදි ඉවත බලා කතා කිරීම, සිය ඇදුම වලින් තම සිරුර මනාව ආවරණය වී පවතින්නේදැයි නිරන්තරවම පරික්ෂා කිරීම මේවාට උදාහරණ විදියට පෙන්නලා දෙන්න පුළුවන්. 


මේ වගේ හැසිරෙන කාන්තාවන් සමග කෙලින්ම ආදර සම්බන්ධතා පවත්වාගන යන්න ආරාධනා කරන්න ගිහින් මොනවා හරි අකරතැබ්බයක් උනොත් මේ රෙපාව නම් ඔව්වට අල්ල ගන්න එපා. මොකද එක බාහිර සලකුණක් කියන්නේ මේ පිළිබද නොවරදින සලකුණක් විදියට හිතන එක සුදුසු වෙන්නේ නැති හින්දා..


තවත් කෙනෙකුගේ හිතක් දැනගන්න ඕන කරන කාරනා වලට ප්‍රධාන වශයෙන් තවත් සලකුණු කිහිපයක්ම පෙන්වලා දෙන්න පුළුවන්. මිට අමතරව සිතේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබද රීතින් ගැනත් දැන ගන්න වෙනවා.


සිතේ ඇතිවෙන හැගීම් දැන ගන්න ඕන කරන ප්‍රධානතම සලකුණු විදියට 


01. ඇස් මගින් ලබා දෙන සලකුණු.
02. වෙව්ලීම
03.දැඩි නොසන්සුන් බව
04.ගොත ගැසීම
05.අමතක වීම
06.හදිසි කෝපය
07.වචන නැවත නැවත කීම
08.ඉබේ කටින් පිටවෙන වචන


වගේ දේවල් පෙන්නන්න පුළුවන්.


මිට අමතරව මේ කියපු සලකුණු වලින් කියන දේවල් අවබෝධ කර ගන්න තවත් රීතින් කිහිපයකුත් භාවිතා කරන්න වෙනවා. මේ ලක්ෂණ අදාළ රීතින් සමග ගැලපීම තුලින් යම් කෙනෙක්ගේ සිතේ ඇතිවෙන හැගීම් පිලිබදව සෑම දෙයක්ම නිසි ආකාරයෙන් වටහා ගන්න නොහැකි උනත් ඒ පිලිබදව දල අවබෝදයක් ලබා ගැනීමේ හැකියාවක් පවතිනවා. මෙව්වා ඒක දිගටම ටයිප් කරගන යන්නත් කම්මැලියි අප්පා. මේ කියපු චරිත ලක්ෂණ සහ රීතින් පිලිබදව තව දුරටත් දැන ගන්න ඔයාලට උවමනාවක් තියේ නම් කමෙන්ට් කරන එක තමා කරන්න ඕනේ. ඔන්න එහෙනම් අදට අපි ගියා......

Thursday, March 29, 2012

මාතෘකා වලින් වැඩක් නෑ

මගේ යාළුවො ඔක්කොම හැමදාමත් සතුටින් ඉන්න කියලා ප්‍රාර්ථනා කරපු මට ඒ සතුට විදින්න උරුමයක් නෑ කියලා දැන් මට තේරෙනවා.  නන්නත්තාර වෙච්ච අතීතයක් ගත කරපු මට ඒ අතිතේ වෙච්ච හැම දෙයක්ම අමතක කරලා අලුත් ජිවිතයක් පටන් ගන්න උදව් කෙරුවේ ඔයා.  මට ඈතින් ඉන්න පහන තරුවක් වගේ ඔයා මට අලුත් ජිවිතයක් පටන් ගන්න අරමුණක් උනා. එදා මං අලුත් ජිවිතයක් පටන් ගන්න හදන කොට ඔයා කිව්වේ ගොඩාක් අය කකුලෙන් අදිවී ඒත් වැටෙන්න එපා කියලා. ඒත් එහෙම කියපු ඔයාම මාව මේ විදියට නන්නත්තාර කරලා දාල යන්න යාවි කියල මං හීනෙකින් වත් හිතුවේ නෑ.


මං ඔයාට කොච්චර ආදරේ කලාද කියලා මට තේරුනේ ඊයේ රෑ. ඒත් මං එතකොට ගොඩාක් පරක්කුයි. ඔයාගෙම වෙලා ඔයා ලගින්ම ඉන්න බැරි උනත් ඔයාගේ සහෝදරයෙක් වගේවත් ඔයාව ඇසුරු කරන්න මට වාසනාවක් නෑ කියල දැන ගත්තම මට දැනුනේ මගේ මුළු ලෝකෙම ඒක පාරටම කකුල් දෙක ලග කඩාගන වැටුනා වගේ.


මං ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි කියන එක මුළු ලෝකෙටම ඇහෙන්න උනත් කෑ ගහලා කියන්න මට පුළුවන්. ඔව් මං ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි. ඒක එහෙම නෙවෙයි කියන්න ඔයාටවත් ඔයාගේ සතියයි දවස් දෙකේ ආදරවන්ත දෙයියන්ටවත් අඩුම ගානේ මට වත් බෑ. මොකද ආදරේ කියන්නේ හිතේ ඇතිවෙන බැදීමක්. ඒක ඒක ඒක නීති දාල ඇත් කරලා දාන්න කාටවත්ම බෑ.


ආදරේ හින්ද දැනෙන වේදනාව මගේ හිතට අමුතු දෙයක් නෙවෙයි. බිදුන ආදරේ හින්ද හිතේ ඇතිවෙලා තිබ්බ තුවාලේ සනීප කෙරුවේ ඔයා. දැන් ආයෙමත් ඒක පාරලා විනාශ කරලා දාල ඔයා යන්න ගිහිල්ල. මේ වේදනාව තවත් කාලයක් යනකම් මගේ හිතට තදින්ම දැනෙයි. රෑට නින්දක් නැතිවෙයි. ජිවිතේ අපායක් වගේ දැනෙයි.


දැන් මට ඇහෙන දකින කිසිම දෙයක් ගැන කිසිම විශ්වාසයක් නෑ. ඔයා ඊයේ රෑ කිව්වා හැම දෙයක්ම තවමත් හීනයක් වගේ. මං එවන කිසිම මැසේජ් එකකට රිප්ලයි නැති උනත් ෆෝන් එකේ නම්බර් මාරු කලත්. එෆ් බි එකේ ගුගල් ප්ලස්‌ එකේ එකවුන්ට් වලින් මාව බ්ලොක් කරලා දැම්මත් මගේ හිතේ ඔයා ගැන තියෙන ආදරේ ඔයාට නැති කරලා දාන්න බෑ. මේ පුංචි ලංකාවේ කවද හරි  කොහේ හරි කොතනකදී හරි කොහොම හරි අපි මුණ ගැහෙයි කියලා මගේ හිතේ ලොකු විශ්වාසයක් තියෙනවා.
ඔයාට මගෙන් ඈත් වෙලා ඉන්න ඕන නම් එකම ඒක පාරක් මාව මුණ ගැහෙන්න. ඔයාට කියන්න තියෙන දේවල් මගේ මුනටම කියන්න. දැන් මට ඔයා කියන ඕනෑම දෙයක් විද දරා ගන්න පුළුවන්. එ වෙනුවෙන් මේ ලංකාවේ ඔයා කියන ඕනෑම තැනකට එන්න මම ලෑස්තියි. එතකන් ඔයා ඊයේ කියපු කිසිම දෙයක් මට විශ්වාස නෑ. මං හිතන්නේ ඒක ඊයේ රෑ දැකපු ගොඩාක් දුක හිතෙන හීනයක් කියල විතරමයි.


ඔයා පිළිගත්තත් නැතත් මං ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි. එදා කිව්වා වගේ මං හැමදාමත් පැතුවේ ඔයාගේ සතුට. මට මේ කතාව කියන්න කවුරුවත්ම නෑ. මේ වේදනාව තවත් හිතේ හිර කරගන හිටියොත් මට පිස්සු හැදෙයි. මේක කෙටුවේ හිතේ තියෙන වේදනාව පොඩ්ඩක් හරි අඩු කර ගන්න මිසක් කාගේවත් හිත රිදවන්න වත් ඔයාගේ ආදරේ බලෙන් ලබා ගන්නවත් හිට්ස් කමෙන්ට්ස් ගන්න හිතලවත් නෙවෙයි...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

Tuesday, February 14, 2012

මරු-සින් මාර්කටිං - වෙළද දැන්වීමක් ( නෙවෙයිද මන්දා )


නිවේදක: අද අපි ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ අපේ අලුත්ම නිෂ්පාදන පෙළක් පිලිබදව. මේ පිලිබදව අපි කියනවාට වඩා ඒ පිලිබදව අපගේ පාරිභෝගික භවතුන් දක්වන අදහස් අපට මෙන්ම ඔබටත් ගොඩාක් වටිනවා. දැන් අපි ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ අපේ නිෂ්පාදන පිලිබදව පාරිභෝගිකයන් දක්වන අදහස් කිහිපයක්. මේ ඉන්නේ සුමිත් මහත්මයා . අවුරුදු ගානක් තිස්සේ අපේ නිෂ්පාදන පාවිච්චි කරන තරුණ මහත්මයෙක්. 

ඔවූ සුමිත් මහත්මයා අපි දැනගන්න කැමතියි අපේ නිෂ්පාදන පිලිබදව ඔබේ අදහස්.....

සුමිත් : ඇත්තටම කියනවානම් මම අද ජිවතුන් අතර ඉන්නෙත් ඔයාලගේ මරු-සිරා නිෂ්පාදන වලට පින්සිද්ද වෙන්න. මම ඔබලාට මගේ ජිවිතයෙනුත් ණයගැතියි.

නිවේදක: මම හිතන්නේ අපේ අනෙකුත් පාරිභෝගික භවතුන් දැන ගන්න කැමතිවෙයි ඔබේ කතාව.

සුමිත්: මට මගේ කෙල්ල බුට්‌ එක තිබ්බේ හරියටම ගිය අවුරුද්දේ වැල ඉන් ටයිම් දවසේ. ඉතින් එදා මට මගේ ජිවිතේ එපා උනා. මම තීරණය කළා දිවි නසා ගන්න. ඉතින් අපේ ගෙදර තට්ටු තුනක ලොකු ගොඩනැගිල්ලක් නිසා මම හිතුවා වහලෙන් බිමට පැනලා දිවි නසා ගන්න. අපේ ගෙදර වහලට දාල තිබුනේ මරු-සිරා කලර් ෂිට් එක. මම නැග්ගා වහලට. ගියා වහලේ අයිනටම. ඇස් දෙක පියාගන පනින්න සුදානම් උනා වහලෙන් බිමට.


 නිවේදක: ඉතින් ඊට පස්සේ මොකද උනේ?


 සුමිත්: වහල කඩා ගන මාව ඇදගන වැටුනා කාමරේ තිබ්බ ඇද උඩට. මෙට්ටේ තිබ්බ නිසා මට කිසිම අනතුරක් නැතුවම බේරුනා. ඒත් මම දිවි නසා ගැනීමේ අදහස නම් අත් ඇරියේ නෑ. මට හිතුනා එල්ලිලා මැරෙන්න. ඉතින් මේ කොන්ක්‍රීට් වනාන්තරේ කොහෙද එල්ලෙන්න කියලවත් ගහක්.  ඉතින් මම තීරණය කළා කාමරේ තියන සිලිං ෆෑන් එකේවත් එල්ලිලා දිවි නසා ගන්න ඕන කියලා 

නිවේදක: ඉතින් ඔබ සිලිං ෆෑන් එකේ එල්ලුනා

සුමිත්: ඔවූ මම කඹයක් අරන් ෆෑන් ඒකට දාල තොන්ඩුව බෙල්ලට දාගන එල්ලුනා ෆෑන් එකේ. ඒත් ඒ ෆෑන් ඒකයි ෆෑන් එක එල්ලලා තිබ්බ ෆෑන් හුක් ඒකයි දෙකම මරු-සිරා නිෂ්පාදන. ෆෑන් හුක් එකෙන්ම කඩාගන මාව වැටුනා ආයෙත් ඇද උඩට. ෆෑන් එක මගේ ඇග උඩට වැට්ටත් මරු-සිරා බඩු නිසා මට සිරීම් තුවාලයක් වත් නෑ. 



නිවේදක: ඉතින් ඊට පස්සේ සිද්ද වෙච්ච කතාව අපි මේ සුමිත් මහත්මයාගේ මව වන ඇසිලින් නෝනා මහත්මිය ගෙන් විමසලා බලමු. ඉතින් අම්ම. අපට කියන්න බලන්න. මේ සුමිත් මහත්මයා ඊට පස්සෙවත් දිවි නසා ගැනීමේ අදහස අතඅරියාද කියලා.

ඇසිලින් නෝනා මහත්මිය: මොන පිස්සුද මහත්තයෝ, මෙයා අර කොහෙද යන @#@ කෙල්ලෙකුට පිස්සු වැටිලානේ හිටියේ. දෙපාරක්ම මැරෙන්න ගිහින් බේරුනේ ඔබතුමාලගේ නිෂ්පාදන වලට පින් සිද්ද වෙන්න. එක හින්දම මම ලොකු කොල්ල දිහා නිතරම ඇහැ ගහගනමයි හිටියේ.

නිවේදක: ඉතින් ආයෙත් පාරක් සුමිත් මහත්තයා දිවි නසා ගන්න හැදුවද?

ඇසිලින් නෝනා මහත්මිය: ඔන්න දවසක් මේ ළමයා අම්මේ මට ජිවත් වෙලා වැඩක් නෑ කියලා කෑගහගන දුවලා ගිහින් පැන්නනේ ලිදට. හොද වෙලාවට අපි ලිදට මරු-සිරා  වතුර පොම්පයක්. පුතා ලිදට පනින කොට ලිදේ කට කැපෙන්න වතුර. පනින කොටම මම දැම්මා මොටරේ ස්විච් එක. මරු-සිරා පොම්පෙ ස්විච් එක දාන කොටම ලිදේම වතුර ටික ටැංකියට ඇදලා ඉවරයි. පුතා කිසිම අනතුරක් නැතුව හිදිච්ච ලිද ඇතුලේ. ඊට පස්සේ අපි ගිහිල්ල ගොඩ ගත්ත. පනින කොට වතුර තිබුන නිසා කිසිම තුවාලෙකුත් නෑ. මරු-සිරා පොම්පේ හින්ද ගිලිලා මරුනෙත් නෑ.



නිවේදක: දැක්ක නේද මරු- සිරා නිෂ්පාදන වල විශිෂ්ටත්වය. මේ අපේ පාරිභෝගික ජනතාවගේ අදහස්. ඒ නිසාම ඔබත් අදම මිලදී ගන්න මරු-සිරා නිෂ්පාදන. දිවයින පුරා විහිදුන අපගේ ශාඛා ජාලයෙන් ඔබට අදම පහසු මිල ගණන් වලට ගෙදරටම ගෙන්වා ගන්නත් පුළුවන්. මෙන්න අපේ දුරකථන අංක 0765435655 / 079667676 දැන්ම ඇනවුම් කරන්න. 

මතක තියා ගන්න ඔබ කොහේ කොතැනක ගියත් පාවිච්චි කරන්නේ මරු සිරා නිෂ්පාදන නම් කවදාවත්ම ඔබටත් ඔබේ පවුලේ අයටත් කවදාවත්ම දිවි නසා ගන්න නම් ලැබෙන්නේ නෑ.....

 (ඕනෑම නොවටිනා භාණ්ඩයක් උනත් විකිණීම සදහා කුමක්ම හෝ ක්‍රමයක් ඇත.  මෙන්න අපේ මාර්කටිං )
                     





Monday, February 6, 2012

රෙපා සහ දේ.පා - කාලින දේශපාලන සංවාදය (සජීවී විකාශය)

රෙපා: සුභ සන්ද්‍යාවක් ප්‍රිය දේශපාලන රසික රසිකාවියනි. අද අපි මේ සුදානම් වෙන්නේ රෙපා සහ දෙ.පා සමා වෙන්න දෙපා නෙවෙයි දේ. පා වෙන්න ඕනේ. ඒ කියන්නේ දේශපාලක තුමා කියන එක කෙටි කරලා තමයි දේ.පා කිව්වේ. කටේ හුරුවට කියවෙන්නේ රෙපා සහ දෙපා කියලා තමයි. රෙපා සහ දෙපා දේශපාලන වැඩසටහන ආරම්භ කිරීමටයි...


අද අපේ මුල්ම වැඩ සටහනට අපගේ ආරාධනය පිළිගෙන මේ මැදිරියට පැමිණ තියෙනවා. අපේ රටේ කතාබහට ලක්වන ජනප්‍රිය දේශපාලන චරිතයක්. සුහද හදක් ඇති, ජන හද හදුනන මෙතුමාගේ නම කියූ සැනින් රටේ ජනතාව  හදුනන නිසා අද අපි ඔහුගේ නම කියන්නට යන්නේ නැහැ.


රෙපා: ආයුබෝවන් ඇමතිතුමා


දේ.පා: ආයුබෝවන් ආයුබෝවන් රෙපා මහත්තයටත්, රටේ සියලු ජනතාවටත් මේ චැනල් එකේ වැඩ කරන හැමෝටමත් මගේ ආසනේ මට ඡන්දය දුන් නොදුන් හැම දෙනාටමත්....


රෙපා: ඉතින් ඇමතිතුමා ඔබතුමා දැනටමත් දන්නවා ඇති අපේ මේ රෙපා සහ දෙපා වැඩසටහනෙන් කරන්නේ අපේ රටේ ජනප්‍රිය දේශපාලන චරිත මෙතනට ගෙන්නලා රටේ සාමාන්‍ය ජනතාව ඔවුන්ගේ චරිතයේ නොදකින පැත්ත ගැන සාකච්චා කරන එක කියලා.


දෙපා: නොදකින පැත්ත කියල කිව්වේ?


රෙපා: නොදකින පැත්ත කියල කියන්නේ ඇමති තුමා මේ රටේ ජනතාව දන්නේ ඔබතුමාගේ දේශපාලන කටයුතු ගැන විතරයිනේ?


දෙපා: ඉතිං


රෙපා: ඉතිං අපි කැමතියි එතනින් එහාට ගිහිල්ල ඔබතුමාගේ පුද්ගලික තොරතුරු ටිකක් ජනතාවට ඉදිරිපත් කරන්න.


දෙපා: මගේයි මගේ පුතාගෙයි පුද්ගලික ජිවිතේ ගැන ඔය මාද්‍ය වලින් අම්බානක වර්ණනා කරන්නේ තව මොනවද ඔකේ දැනගන්න තින්නේ රෙපා මහත්තයෝ....


රෙපා: එහෙම නෙවෙයි ඇමතිතුමා මම ඇහුවේ ඔබතුමාගේ ගම පළාත, කුඩා කාලය, දේශපාලනයට පිවිසිච්ච ආකාරය වගේ තොරතුරු ටිකක්. මම හිතන්නේ ඒක අනාගතේ දේශපාලනයට පිවිසෙන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න අපේ තරුණ තරුණියන්ට ආදර්ශයක් වෙයි


දෙපා: අන්න එහෙමනේ ඕක අහන්න ඕනේ. මම හොද ආදර්ශවත් කෙනෙක් තමයි.


රෙපා: ඉතිං ඇමති තුමා අපි පටන් ගනිමුද ඔබ තුමාගේ කුඩා කාලයෙන්ම?


දෙපා: හ්ම්ම්ම්... රෙපා මහත්තයට කියන්න. මම ඇවිල්ලා දකුණු පළාතේ පොරක්. මම  පුංචි කාලේ ඉදලම බොහොම ගුණ යහපත් ළමයෙක්. හතර පෝයටම සිල් ගත්ත අපේ අම්මත් එක්ක ගිහින්. ඉතිං මගේ මේ ගුණ යහපත් කල ක්‍රියාව අපේ ගමේ ඉන්න ඉරිසියාකරයින්ට දරා ගන්න බැරි උනා. උන්ට මා එක්ක තිබුනේ තද බල වයිරයක්‌. ඉතිං ඒ අය මාව විනාස කරලා දාන්න මැරවරයෝ ටිකක් එව්වා අපේ ගෙදරට.  


රෙපා:  ඔය කාලේ ඔබ තුමා පොඩි ළමයෙක වෙන්න ඇති නේ. ඉතිං උන් ඔබතුමාට පහර දුන්නද?


දෙපා: මට ගහල එහෙම පැනල යන්න කපනවා හු @##@# පුතාලව කෑලි කෑලි වලට.


රෙපා: ඇමති තුමා ටිකක් සන්සුන් වෙන්න. මේක සජීවී සංවාදයක්. රටේ ජනතාව බලාගන ඉන්නවා.


දෙපා: මේක ලයිව් කියලා කලින් කියන්න එපායැ. එතකොට පහළොවක් දාසයක්‌ විතර ඇති මයේ හිතේ. එදා මම ඒ මැරයින්ට අහු උනා නම් අද මේ වගේ අවංක සත්ගුණවත් දේශපාලකතුමෙක් එක්ක ඔබ තුමාට අද මේවගේ සාකච්චාවක් කරන්න ලැබෙන්නේ නෑනේ....


රෙපා: ඉතිං ඊට පස්සේ මොකද උනේ ඇමතිතුමා.


දෙපා: ඊට පස්සේ මට ගමේ ඉන්න බැරි තත්වයක් උද්ගත උනා. මම ගමෙන් පැනලා කොළඹ ආව.


රෙපා: දිගින් දිගටම ඒ මැරයෝ ඔබතුමාට කරදර කරන්න එන්න ඇති නේ?


දෙපා: මම වගේ දෙයියෝ බුදුන් අදහාගන පාඩුවේ ජිවත් වෙන කෙනෙකුට කරදර කරලා ඒ අය යහතින් ඉදියි කියලා හිතනවද? අනිත් ඒක බුදුහාමුදුරුවන්ටත් හතුරුකම් කරන්න දෙවදත්තරයෙක් හිටපු එකේ මට නැති වෙයිද? ඒ උනාට දෙයියෝ උන්ට දඩුවම් දුන්නා. එදා රාත්තිරියේම උන්ගේ ගෙවල් දොරවල් කව්දෝ ගිනි තියලා. ගහන්න ආව උන්ගේ ඔලු පැලිලා. ඉතිං ඒක කලේ මම කියලා හිතලා උන්ගේ හත්මුතු පරම්පරාවම මගේ පස්සේ පැන්නුවා. මම කොළඹට පැන ගත්තා.


රෙපා: ඉතිං උන් කොළඹ ආවේ නැද්ද ඔබතුමාව හොයාගන. ඔබ තුමාගේ කොළඹ ජිවිතේ ගැනත් දන ගන්න අපේ ප්‍රේක්ෂක ජනතාව කැමති වෙයි මම හිතන්නේ?


දෙපා: උන් කොළඹ ආවනම් උනුත් පන පිටින් යන්නේ නෑනේ. දෙවියෝ දඩුවම් දෙනවා. අනික එදා උන්ට අහු උනා නම් අද මමත් මෙතන නෑනේ රෙපා මහත්තයෝ....


රෙපා: ඉතිං අපි දැනගන්න කැමතියි ඔබ තුමාගේ කොළඹ ගත කරපු ජීවිතය ගැන


දෙපා: රෙපාට කියන්න මම කොළඹදී කෑවේ අම්බානක කට්ටක් බං. අඩු ගානේ මලක් ගහන්නවත් අතේ සතේ නෑ බං.


රෙපා: මලක් ගහනවා කිව්වේ ඇමති තුමා


දෙපා: හුටා ලයිව් නේද? මලක් ගහනවා නෙවෙයි මම කිව්වේ බුදුහාමුදුරුවන්ට පුජ කරන්න මල වට්ටියක් ගන්න තරම් වත් සල්ලියක් ඒ දවස් වල මගේ අතේ තිබුනේ නෑ කියලා.....


රෙපා: ඉතිං මන්ත්‍රී තුමා කියන්නකෝ ඔබතුමාගේ කතාව.


දෙපා: මම ඔය දවස් වල නිදා ගත්තේ කොහේ හරි බස ස්ටෑන්ඩ් එකක පත්තර කොලයක් දාගන. කියක් හරි හොයා ගත්තේ කාට කාට හරි ඔය මොන මොනවා හරි වැඩක් කරලා දීලා. ඉතිං ඔන්න ඔහොම ඉන්න ඒක දවසක තමයි මට පුෂ්පකුමාර යුව රජ්ජුරුවන්ව මුණ ගැහුනේ?


රෙපා: යුව රජතුමා ඇමති තුමාට සහයෝගයක් දෙන්න ඇතිනේද?


දෙපා: රෙපා මහත්තයට කියන්න අන්න මිනිස්සු. නෙවෙයි දෙවියෝ (අසුනින් නැගිට අහස දෙසට අත් දිගු කර වදියි) හුටා මේ ප්‍රෝග්‍රෑම් ඒක අපේ මිහිදු රජ්ජුරුවෝ බලන එකක් නෑ නේද? බැලුවොතින් නම් ජුලි හතයි. (වහා පැමිණ අසුනින් වාඩිවෙයි)


රෙපා: එතුමා මේ වැඩසටහන නොබලත්වා කියලා අපිත් ප්‍රාර්ථනා කරනවා. ඉතිං ඇමතිතුමා යුව රජතුමා ඔබ තුමාට  මොන වගේ සහයෝගයක්ද දුන්නේ කියල මතක කරනවා නම්?


දෙපා: එතුමා පුදුමාකාර හදවතක් තිබුන පුද්ගලයෙක්. මගේ සහජ දක්ෂතා සියල්ල අදුනගත්තා. ඒ නිසාම මට එතුමා ලග එතුමා වෙනුවෙන් වැඩ කරන්න චෑන්ස් ඒක ලැබුනා...


රෙපා: මොනවද ඉතිං ඔබතුමා එතුමා ලග කරපු වැඩ රාජකාරි එහෙම?


දෙපා: ආයේ වෙන මොනවද බං. පෝස්ටර් ගැහුවා. අනිත් පැත්තේ උන්ගේ කොඩි වැල් කපුවා, ගහ මරා ගත්තා, ඔලු පලා ගත්තා,
නෑ නෑ නෑ වැරදුනා, මම තමයි එදා ඉදලා එතුමාගේ සම්බන්දිකරන ලේඛම් තුමා. අපි කොච්චරනම් සමාජ සේවා කටයුතු කලාද? පාරවල් පාලම් හැදුවා, පන්සල් පල්ලි හැදුවා. ගොඩාක් ඔය සමිති සමාගම් වල වැඩ කළා.


රෙපා: එතකොට ඔය අතරේදී තමා ඔබතුමාගේ දේශපාලන සම්ප්‍රාප්තිය සිද්ද වෙන්නේ?


දෙපා: මට ඔය බර වචන තේරෙන්නේ නෑ බං. මම මෙහෙම දේශපාලනේට ඇවිල්ල මේ තත්වෙට එයි කියලා ඔය කියන කාලේ මම හීනෙන වත් හිතුවේ නෑ බං. ඒක තමා මගේ ලක් ඒක කියන්නේ ....


රෙපා: ඉතිං කොහොමද ඔබ තුමා දේශපාලනේට පිවිසුනේ?


දෙපා: ඉතිං මම ඔය යුව රජතුමා ගාව සමාජ සේවා කටයුතු කරගන ඉන්න අතරේ ආවනේ මහා කතිර වරණයක්. ඔය කතිර වරනෙට අපේ පැත්තෙන්ම ආව එක්කෙනෙක් එක්ක පරණ කෝන්තරයක් තිබුනා අපේ යුව රජ්ජුරුවන්ගේ හිතේ.


රෙපා: දේශපාලන කුමන්ත්‍රණයක් කරලා වගේ?


දෙපා: පැනල දෙන්නේ නැතුව ඉන්නවකෝ මට මේක කියන්න දීලා.


රෙපා: හරි හරි ඇමතිතුමා කරගන යන්නකෝ කතාව


දෙපා: මම ඉතිං යුවරජතුමාගේ අවංක සුචච කීකරු ගෝල බාලයා හින්දා එතුමා මාව දැම්ම අනිත් පැත්තෙන්. එතුමා මට වියදම් කළා මම දිනුවා. අර යකා පැරදුනා 


රෙපා: අම්මට හුඩු, මාර චෑන්ස් පාරක්නේ වැදිලා තියෙන්නේ.. 


දෙපා: මාරයිද කියලත් අහනවා. මේක මගේ ලක් ඒක බං ලක් ඒක. පරණ පිනක් මගේ ඉහේ කඩාගන වැටුනා.....
(ඇමති තුමා ගීතය ගායනා කරමින් අසුනින් නැගිට නැටීමට සුදානම් වෙයි)


රෙපා: මොනවද ඇමතිතුමා ඔය කරන්න හදන්නේ? මේක සජීවී වැඩසටහනක්. මිනිස්සු බලන් ඉන්නවා. 


දෙපා: අම්මට සිරි ( නැවතත් අසුනේ වාඩිවෙයි)


රෙපා: අපි අද රෙපා සහ දෙපා තුලින් සාකච්චා කරමින් සිටියේ අපේ ජනහද හදුනන, සුහද හදක් ඇති ආචාර්ය  mbjnbj skjkj මැතිතුමාගේ ජිවිතයේ ඔබ නොදුටු තොරතුරු පිලිබදවයි. අපි දැන් අනුග්‍රාහක භවතුන් ගේ පණිවිඩ කිහිපයක් වෙත යොමු වීමට ප්‍රධාන පාලක මැදිරිය වෙත යොමු වෙමු.
........................................................................................................................................................
වෙළද විරාමය ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ "බොකු දිරාස් " ගැහුවොත් ගැහුවමයි


........................................................................................................................................................
(විරාමය අතරතුර මැදිරිය)
ඇමතිතුමාගේ ගෝලයකු ජංගම දුරකතනයක් රැගන මැදිරියට දිව එයි, ඇමතිතුමා පිළිතුරු සපයයි
........................................................................................................................................................ 
(දැන්වීම්)


මේසන් බාස්: මොනවද මහත්තයෝ මේ ගෙනල්ල තියෙන ලනු. මේවයින් පලංචි බැන්දොත් නම් අපට වැඩිකල් අතපය කඩා ගන්නේ නැතුව මේ රස්සාව නම් කරන්න හම්බ වෙන්නේ නෑ.


හිමි කරු: ඇයි බාස් උන්නැහේ  එහෙම කියන්නේ. මම පල්ලෙහා කඩෙන් හොදට තෝරලා බලලා නේ මේවා ගෙනාවේ.


මේ. බාස්: එකනේ කියන්නේ ඒ මුදලාලි මහත්තයටත් දීලා තියෙන්නේ දිරච්ච ලනුවක් නේ. මහත්තයෝ ලනුවක් ගන්න කොට බලන්න ඕනේ මරු සිරා ලාංචනය තියෙනවද කියලා. පලංචි බදින්න, ගස් බදින්න වගේම කාට හරි කවන්න උනත් නියම ලනුව තමයි මරු සිරා..


         " නොකැඩෙන්න බදින්න - මරු සිරා ලනු ගන්න "


එකම නියෝජිතයෝ මරු සිරා ඩිස්ට්‍රිබියුටර්ස් නුවර පාර දළුගම කැලණිය. 
................................................................................................................
( විරාමය අතරතුර මැදිරිය)


දෙපා: (දුරකතනයට) මොන @$##@ යකෝ කියන්නේ මේකෙන් මට තියන ජනතා ප්‍රතිචාරෙට කෙල වෙනවා කියලා. උඹලට බෑ යකෝ මාව මේකෙන් එලවන්න. දැනගනියව් රජ්ජුරුවොත් මා එක්ක දෙයියොත් ඉන්නේ මා එක්ක කියලා . 


( දුරකථනය විසන්දි කොට දමා පැමිණ රෙපාගේ ටයි පටියෙන් අල්ලා ගනී. ඉනේ ගසා සිටි කට පුංචා රෙපාගේ ඔලුවට තබයි. අනෙකුත් පිරිස බියපත්ව බලා සිටියි )


දෙපා: අඩෝ #@#@# උඹල හිතුවද මගේ පරණ කුණු කන්දල් ඇදලා අරගන මට තියන ජනතා ප්‍රතිචාරේ නැති කරන්න. එව්වා සුම්මා යකෝ. උඹව ගස් බදින්න මට මරු සිරා ලනු ඕන නෑ යකෝ. ගැට ගහනවා මේ ටයි පටියෙන්ම ලයිට් කණුවක. 


( රෙපාව අතහැර දමා අනෙකුත් පිරිස වෙත කට පුංචා දිගු කරයි)


දෙපා: අඩෝ දන ගනිල්ලා මා එක්කලා සෙල්ලම් බෑ හරි. යට කරලා දානවා ඔරුගොඩවත්තේ කුණු කන්දට. මේවා ඔක්කොම කුඩු කරනවා යකෝ. මේකෙන් මගේ ජනතා ප්‍රතිචාරෙට මොනවම හරි වෙලා තිබුනොත් බලාගමු හරි....

(අසල තිබු ලයිට් සෙට් එකකටත් පා පහරක් දි ඇමති තුමා සිය පිරිසද සමග පිටව යයි)
.............................................................................................................


වෙළද විරාමය අවසන් කලේ දන්කොටුව ස්පෙෂල් වෙතින් - දන්කොටුව ස්පෙෂල් ලෙඩා මලත් බඩ සුද්දයි 


.............................................................................................................


රෙපා: ඔව් විරාමයෙන් අනතුරුව ඔබ නැවතත් රැදී සිටින්නේ රෙපා සහ දෙපා වැඩසටහන සමගයි. කනගාටුවෙන් උනත් ඔබට දැනුම දීමට විශේෂ දැනුම දීමක් තියෙනවා. හදිසියේම ලැබුන ආරාදනයකට අනුව අපගේ විශේෂ ආරාදිත අමුත්තා වූ ඇමතිතුමා මිට සුළු මොහොතකට පෙර මැදිරියෙන් පිටත්ව ගියා. ඒ එතුමාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්වෙන කොත් වහන්සේ නමක් පලද වීමේ උත්සවයකට සහභාගී වීම සදහා. එතුමා පිනට දහමට ඉතාමත් ලැදි පුද්ගලයෙකු වීම නිසාම මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වීමට පිටත්ව යාම නිසා ඔබට ඇතිවූ අපහසු තාවය පිලිබදව අප ඔබගෙන් සමාව අයදිනවා. මේ මියුරු ගීතයක් සමගින් තවත් දිනකදී දේශපාලන ලෝකයේ තවත් පෙරළිකාර චරිතයක් සමග හමුවන තුරු අදට අපි රෙපා සහ දෙපා වැඩසටහන තුලින් අපි ඔබගෙන් සමු ගන්නවා.  ඔබට සුබ රාත්‍රියක් .....


කන්න දෙනවනම් අපට බොන්න දෙනවනම් අපට
මොන කෙන්ගෙඩියද තව ඕනෑ කියන්නේ ......//
කන්න දුන්නේ නැතත් අපට කමක් නෑ
බොන්න දුන්නොතින් ඒ හැටි දොසක් නෑ ...//
කියන දෙයක් ඒ හැටියට කොරාන්නම් ,
අනේ අපේ බඩ කට දෙක පිරෙනවා නාම්...............




රෙපාගේ සාටරේ 1  දාලයි තියෙන්නේ. 2 කොටසත් ලගදීම ..........


ප. ලි : අනුරාධපුරයේ පැවැත්වෙන දැයට කිරුල ප්‍රදර්ශනය නැරබීමට හෙට එනම් (07/02/2012) රාත්‍රියේ හෝ ඊට පසුදා එනම් (08/02/ 2012) පාන්දර කොළඹ කොටුව දුම්රිය ස්ථානය අසලින් පිටත්ව යාමට අප සුදානම්. අප සමග එම ගමනට සෙට් වීමට කැමති අය සිටි නම් බ්ලොග් අවකාශයේ මිතුරෝ ගෘප් එකේ ඇති ස්ටේටස්  එක බලන්න.


ප.ප.ලි : අද එනම් (07/02/2012) රෑ 10.15 ට පිට කොටුවෙන් අනුරාධපුරේ යන කෝච්චියේ අපි යනවා. එනවනම් එනවලා. එහෙනම් මම ගිහිල්ලා එනකල් කස්ටිය මේ පැත්ත ගැන පොඩ්ඩක් බලා ගන්නවලකෝ. ටටා බායි....



Wednesday, February 1, 2012

අපට පුතේ මගක් නැතේ ................

ඕලෙවල් කරනකොට නාට්‍ය හා රංග කලාව විෂයට ඕන නිසා ඒ කාලේ නාට්‍යයක් බැලුවට පස්සේ තාම වේදිකා නාට්‍යක් බලන්න යන්න බැරි උනා. බලන්න බැරි උනාට පහු ගිය දවසක නාට්‍ය පිටපතක් නම් කියවන්න ලැබුනා. මේකේ නව නිෂ්පාදනයක් තියෙනවද කියලා හොයන්න බැරි උනත් කතාව නම් එදා වගේම අදටත් වලංගුයි. මේ තියෙන්නේ ඒ නාට්‍යයෙන් උපුටා ගත්ත කොටසක්.






මෑනියන්දෑ කෙනෙක්
පුත් රුවන පිලිබදව
සුභ සිහින දකිමින්
බර යොදා සිය හදේ
අතින් ගෙන කුළු ගෙඩිය
ගල තලයි පිටිසරක !

සොයාගන සිප සතර
නගරයට වන පුතුට
නැතුව හව් හරනක්
සොයා වහලක්
ගතට යහනක්
අතට මුදලක්
කුසට අහරක්

නැතියෙන් නිවනක්
අසල් වැසියෝ කොහිද?
අසරණ වුයෙන් සැම
වෙත්ද හිත මිතුරෝ !

සිප් සල වසාලා
ඇදුරෝ නැත පෙනෙන්නට !
දොරගුළු දමාගන
නිදත් පුර වැසියෝ
වියරුහුණ මෙන්
දුවත් රට වැසියෝ
මොහොතකට නැවතී
බැලීමට තනිවූ අයෙක දෙස
උන්ට වෙද ඉස්පාසුවක්

කොහේ යන්නද ?
කරන්නද මොනවා?
අතරමං වූ එම තරුනයා !

මේ නාට්‍යය තමයි ප්‍රවීන නාට්‍යවේදී හෙන්රි ජයසේන මහත්මා නිර්මාණය කල අපට පුතේ මගක් නැතේ නාට්‍යය. දුප්පත් තරුණයකුගේ විශ්වවිද්‍යාල අද්‍යාපනය ඔහුගේ මව පුතු ගැන දකින සිහින සහ සරසවි දේශපාලනය නිසා එම තරුණයාට අත්වන ඉරණම පිලිබදව විවරණය කෙරෙන නාට්‍යයක්, මේ කතාව එදාට මෙන්ම අදටත් වලංගුයි කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ. රංග ගත කිරීමටත් ප්‍රථම රජයේ තහනමට ලක් වූ මෙම නාට්‍යය තහනමින් මිදී වර්ෂ 1968 අගෝස්තු මස 18 වන දින කොළඹ ලුම්බිණි රංග ශාලාවේදී මුල් වරට වේදිකා ගතවී ඇත. 





සුදු ඇදගත්ත සුද්දවන්තයෝ
ආව උඹේ මල ගමට
උඹ ඉන්න තිබුනේ බලන්ඩ
වැරදි කිව්ව හැමෝටම
මම වැරදි කියන්නේ නෑ ඒ
කාටවත් ........
පුතේ මට සමා වෙයන්
මම වැරදි කියන්නේ උඹට
විතරයි.........


උඹට වැරදි කිව්වට මා එක්ක
තරහ වෙන්ඩ එපා මගේ පුතා
වෙන කාට වැරදි කියන්ඩද මම  !


ඇයි පුතේ උඹ බය වුනේ
ඩිංගක් දුක් හිරිහැර විදින්ඩ ?
ඒ ටික වත් ඉගන ගත්තේ නැද්ද 
උඹ ,මගෙන්
මට මේවා වෙනස් කරන්න බැ මගේ පුතා
ඒත් මම ජිවත් වෙනවා !
මගේ මාලිගාව බිද වැටුනා
ඒත් මම ජිවත් වෙනවා
උඹත් එක්ක මං - තරහ නෑ පුතා
උඹත් කියාපන් මට ජිවත් වෙන්න
කියලා


උඹ වාගේ තවත් පැටියෝ ලෝකේ
ඉන්නවා කියාපන්
උන්ට මොනවා හරි කියන්ඩ
මට කියා දෙන්ඩ මගේ පුතා 
මොනවද මම උන්ට කියන්නේ
උඹ කල දේ වැරදිය කියන්ඩද
මම !!!!


( ඇය දෝතින් මුහුණ වසාගන සෙමින් ඉකි බිදිනු පෙනේ)
තිරය ඉතා සෙමෙන් ඇය වසා ගනියි


            ............නිමි ...........

Tuesday, January 3, 2012

යලි උපන්නෙමි

මේ අවුරුද්දේ ජනවාරි පළමු වෙනිදා අපේ මාමගේ අවමගුල් උත්සවය. එක ඉවර කරලා ගෙදර ඇවිත් ලැප අතට ගත්තේ පොස්ට් එකක් දාන්න කියලා හිතාගන. මොන පොස්ට් දැමිල්ලක්ද? මෙන්න තියෙනවා ඔබේ බ්ලොගර් එකවුන්ට් එක ඩිසේබල් කියලා කතාන්තරයක්. අමාරුවෙන් හදාගත්ත බ්ලොග් එක. මට හිතුනේ අලුත් අවුරුද්ද පටන් ගන්න කොටම මරණ දෙකයි කියලා. මාමත් ඉවරයි මගේ බ්ලොග් ටිකත් ඉවරයි. වැඩියෙන්ම මගේ කනගාටු මගේ ආයෝජන පාටමාලාව පිනාගේ කුප්පිය බ්ලොග් එක නැති උන එක.  එකේ මුල්‍ය ප්‍රකාශන විශ්ලේෂණය පාඩම පටන් ගත්තා විතරයි. ඒත් දවස පුරා බුකියෙයි එහෙ මෙහෙ ඇවිදලා දන්නා කියන අයගෙන් ඇහුවාම දීපු උපදෙස් අනුව අද හවස ගුගල් දෙවියා මට මගේ බ්ලොග් ටික ආයෙමත් දුන්නා. මැරිලා ඉපදුනා වගේ තමයි. හත් වෙනිදා ගාලු යන්නත් ඕනේ. ගාල්ලේ උන් කොලබ ඉන්න ගැණු ළමයි ගැන ගොඩාක් හිතන හින්දා වෙලාවත් වෙනස් කරලා. දැන් පලයන්කෝ උදේ අට වෙනකොට ගාලු. එහෙමනම් හත් වෙනිදට ගාල්ලේදීම හමු වෙමු.    

Saturday, December 24, 2011

සුභ නත්තලක්



නත්තල ලබන්න තව පැය කිහිපයයි. මේ දවස් වල හැමදාම පාටි. කාලෙකින් මොනවත් ලිව්වෙත් නැති නිසා මොනවාහරි ලියනවා කියලා ඉදගත්තට මොකද මුළු ලෝකෙම පාවෙනවා වගේ. පොඩි පොඩි මිස්ටේක් තිබුනොත් ගනන්ගන්න එපා . . මේ දවස් වල අපේ ජොබ් එක නත්තල් සියා භාර අරගන තියන නිසා අපි නිවාඩු පාඩුවේ පොඩි ජොලියක් දාගන ආතල් එකේ ඉන්නවා. නත්තල් සියට දැන් පොඩි අයට තෑගි අරන් එන්න වෙලාවක් නෑ. මේ දවස් වල මෑන් හරි බිසී. සියා කඩවල් වලට වෙලා බඩු විකුනනවා. සමහර තැන් වල සියට ඇදල ඉන්න කොල්ලෝ  දැක්කම දුකත් හිතෙනවා. දවසකට හම්බවෙන පොඩි සම්තින් එකකට උන් අර සිය කිට් එක ගහගන අව්වේ වේලෙනවා. සුපර් මාර්කට් වල ඉන්න සියලාගේ තත්වයත් ඊට වඩා වැඩි වෙනසක් නෑ. ගොඩක් වෙලාවට පිටට ලස්සනට හිනා වෙලා වගේ පෙන්න හිටියට උන්ගේ ජිවිතේ ඇතුලේ තියෙන්නේ දුක හිතෙන කතා. 




දැන් ඉතින් එව්වයින් වැඩක් නෑ. ආගම මොකක් උනත් සල්ලියි හිතේ සතුටයි තියනවනම් හැමදාමත් නත්තල් තමයි. එත් මොනවා කරන්නද සල්ලි තියන එකාගේ හිතේ සතුටක් නෑ. සතුටින් ඉන්න එකාට සල්ලි නෑ. එහෙමනම් බ්ලොග් අවකාශයේ යාළුවො හැමෝටමයි ,බුකියේ යාළුවො සෙට් එකටයි. මගේ කස්ටමර්ලා හැම දෙනාටමයි , නත්තල සමරන ලෝක වාසි සියලුම දෙනාටයි දුකින් තොර සැපෙන් බර සාමය සතුට පිරි සුබම සුබ නත්තලක් වේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරන ගමන් අපි ගියා එහෙනම් (තවත් පාටියකට)
රෙප් මහත්තයා  

Friday, September 16, 2011

අපේ සුහද හමුව

ඇල්පිටිය ආනන්දේ 2001 සාමාන්‍ය පෙළ සහ 2004 උසස් පෙළ සෙට් එකේ වාර්ෂික සුහද හමුව තිබුනේ පහුගිය 11 වෙනිදා පෝය දවසේ. කට්ටියට පොඩි මඩ පාරක් ගහන්න කියල හිතාගන කම්පියුටර් එක ලගට ආවත් කරුමෙට එදාම එකේ හාර්ඩ් එකත්  ගිහිල්ල. වැඩ වැඩි කමටම අද වෙනකම් ඒක හදාගන්න උනෙත් නෑ. එත් අපේ ගීත් සහෝදරයා ලස්සනට ඒක ලියලා තිබුනා.  ඒක මෙතනින් බලන්න  පුළුවන්. අයෙ මොකටද මමත් ලියන්නේ. මේ තියෙන්නේ  සුහද හමුවේ ෆොටෝ ටිකක් 



























(මේ පොටෝ ටිකත් ඉස්සුවේ බුකියෙන්ම තමා. )